Vergeten in Nederland, bewierookt in Turkije. Het is het opmerkelijke verhaal van voormalig Jong Oranje-verdediger Ryan Donk (28). De boomlange Amsterdammer heeft het grote Nederlands elftal al min of meer uit zijn hoofd heeft gezet, maar overweegt een bijzondere stap. “Ik sta open voor het Turks nationale elftal.”
Het is een koude vrijdagavond in Istanbul. Donk baalt. Zijn club Kasimpasa heeft tegen Akhisar een zeker lijkende overwinning weggegeven (2-2) en speelt verder een verloren seizoen. Vandaag maakt Guus Hiddink zijn voorlopige Oranjeselectie bekend voor de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Turkije (28 maart) en het oefenduel met Spanje (31 maart). De kans dat de naam van Donk op die lijst staat, acht hij zelf klein.”Helaas is het zo dat je in Nederland uit beeld raakt als je naar Turkije gaat. Tenzij je bij de top drie speelt, want voor Dirk Kuyt en Wesley Sneijder is er natuurlijk wel veel aandacht”, zegt Donk in het zo goed als lege Recep Tayyip Erdogan Stadyumu, vernoemd naar de premier van Turkije.
Lang heeft de Nederlander de hoop gehad dat er een belletje uit Zeist kwam. “Omdat ik me niet minder goed voel dan de internationals die de laatste jaren centraal achterin hebben gestaan”, zegt de voormalig speler van AZ en Club Brugge, die zich over de teleurstelling heen zette.”Het is een kwestie van vooruitkijken en het bij Kasimpasa heel goed doen. Dat straalt er wel vanaf, denk ik”, zegt hij met gevoel voor understatement. Zijn ploeggenoten leveren alle ballen in bij Donk, die met zijn strakke inspeelpass de oplossing altijd vooruit zoekt. Verdedigend treedt hij krachtig op, als de mogelijkheid zich voor doet, stoomt hij met de bal aan zijn voet op en bij vrije trappen en corners is hij aanvallend een wapen.
Het is geen toeval dat de Amsterdammer er door de Turkse rechtenhouder wordt uitgepikt om live op tv zijn mening over de wedstrijd te geven. “Als je heel hard je best doet voor het team en dat er in wedstrijden uitkomt, word je in de Turkse media op handen gedragen. Ik ben hier fysiek veel sterker geworden dan in Nederland. Ik moest wel, want anders lag ik hier voortdurend met mijn gezicht in het gras en dat staat niet bij een goede verdediger.”
Donks ontwikkeling valt ook op bij de Turkse bondscoach Fatih Terim, die openlijk uitspreekt graag te zien dat de verdediger een Turks paspoort krijgt.
“Als die kans komt, pak ik hem zeker. Ryan Donk in het shirt van Turkije zal ook voor mezelf wel even wennen zijn. Ik had eerst andere plannen en Oranje was het doel. Nederland in het land waar ik ben geboren en staat op één. Ik wou dat ik desnoods alleen een uitnodiging kreeg om eens met Oranje mee te trainen. Dan kon ik laten zien wat ik nu in huis heb. Maar als het Nederlands elftal er niet in zit, ga ik voor deze mogelijkheid.”
Donk zal nog anderhalf jaar geduld moeten hebben, omdat hij pas na drie jaar in aanmerking komt voor de Turkse nationaliteit. “Maar ik heb de tijd”, aldus de verdediger. “In het derde jaar zullen we moeten uitzoeken hoe het zal gaan”.
Het blijft een raar verhaal: in zijn Club Brugge-tijd wilde België hem inlijven en nu dingen de Turken naar zijn hand. “De vraag waar Nederland op wacht heb ik mezelf ook al een aantal keer gesteld. Maar die antwoorden liggen niet bij mij. Ik moet gewoon verder gaan en zie wel waar het eindigt.”
Mocht Donk inderdaad voor Turkije gaan spelen, dan heeft hij één voordeel. “Voor alle wedstrijden in de Süperlig wordt het Turkse volkslied gespeeld. Het deuntje ken ik al. De tekst is nog wel heel moeilijk”, lacht Donk. “Dat ik na afloop klap, is uit respect.”
Bron: Telesport
