Roland Garros zonder Rafael Nadal is als kerstmis zonder boom. Toch gaat het later deze maand gebeuren. Zijn afwezigheid in Parijs zal pijn doen. Maar baart vooral ook zorgen over de sportieve toekomst van de Spanjaard. Volgend jaar wordt hoogstwaarschijnlijk zijn laatste jaar, vertelde hij vanmiddag. Maar hoe dat jaar eruit zal zien, is ongewis.
Ondanks het rijke blessureverleden van Rafael Nadal (36) kwam één jaarlijkse afspraak nooit in gevaar. Hij hoefde niet okselfris te zijn of een gedegen voorbereiding te hebben gehad om zich op zijn favoriete toernooi gewoon te melden. Dat de veertienvoudig Roland Garros-kampioen vanmiddag aankondigde dit jaar voor de eerste keer niet mee te doen, zegt dan ook veel. Dat de heupblessure hem veel meer tijd kost dan hij had gehoopt en gedacht. Maar ook dat het einde van zijn carrière nadert. Komend jaar wil hij nog spelen, daarna stopt Nadal waarschijnlijk. En wanneer hij weer wedstrijdfit is, durft hij niet te zeggen.
Zes tot acht weken dacht Nadal nodig te hebben om te herstellen van een heupkwetsuur die hij opliep tijdens de Australian Open begin dit jaar, waar hij in de tweede ronde verloor van Mackenzie McDonald. Maar acht weken werd tien, tien werd twaalf. Voor de traditionele graveltoernooien in april en mei zegde Nadal één voor één af. Het werd langzaam duidelijk: als hij al gaat spelen in Parijs, is het zonder wedstrijdritme en dus met de nodige vraagtekens boven zijn hoofd. Maar op een persconferentie in Manacor, op Mallorca, vertelde Nadal vanmiddag dat het simpelweg niet gaat. ,,Jullie begrijpen hoe moeilijk dit is voor mij. Maar het is een beslissing die mijn lichaam neemt. Het gaat goed met me, maar ik ben verdrietig.”
Er waren veel mooie overwinningen, maar sinds de pandemie heb ik het ook heel erg moeilijk gehad. Mede door alle blessures. Als je een deel van je leven niet gelukkig bent, voel je dat in alles
Rafael Nadal
Het gemis van Nadal gaat voelbaar zijn op Roland Garros. Met veertien titels en slechts drie nederlagen in al die jaren vanaf 2005 – tegenover 112 zeges – is hij de burgemeester van het park. Niemand in het tennis is ooit zo dominant geweest op één specifieke tennisbaan als Nadal op court Philippe Chatrier. Van de 22 grand slams die Nadal, net als Novak Djokovic, won, kwamen er dus veertien uit Parijs. Hij is er ongekend populair. Maar zijn naam zal donderdag dus niet voorbijkomen tijdens de loting.
De blessure van Nadal staat niet op zich. Ook vorig jaar stond hij geregeld aan de kant. Hij speelde slechts twaalf toernooien, won weliswaar de Australian Open als Roland Garros, maar vooral in de tweede seizoenshelft waren er ook veel zorgen. Op Wimbledon trok hij zich geblesseerd terug voor de halve finale tegen Nick Kyrgios, bij de US Open was de vierde ronde het eindstation. En bij de afsluitende ATP Finals won hij slechts één pouleduel. Los van de fysieke problemen was ook aan zijn spel niet op zijn normale niveau, al hebben beide zaken uiteraard met elkaar te maken.
Nadal minder gelukkig dan voorheen
Nadal bekende gisteren bovendien lang niet altijd gelukkig te zijn geweest de afgelopen jaren. ,,Er waren veel mooie overwinningen, maar sinds de pandemie heb ik het ook heel erg moeilijk gehad. Mede door alle blessures. Als je een deel van je leven niet gelukkig bent, voel je dat in alles.” Hij kon en wilde dan ook geen garanties geven over zijn rentree. ,,De komende maanden zal ik nog niet spelen. Ik wil fysiek en mentaal klaar zijn om weer te beginnen. Misschien bij de Davis Cup (in november, red.). Maar ik wil vooraf gezond aan het nieuwe jaar beginnen. Mijn tennis heeft nog steeds een hoog niveau, fysiek niet.”
Dat een deel van Nadal uitkijkt naar een leven in totale anonimiteit, met vrouw en zoon, is geen geheim. Hij houdt van tennis, maar die lol is de laatste jaren wel afgenomen. Hij heeft het nooit met zoveel woorden gezegd, maar een belangrijke reden dat hij nog speelt is de strijd met Djokovic om het belangrijkste record in de sport: het aantal gewonnen majors. De Serviër (35) heeft het voordeel van een gewilliger lijf. Nadal zal voelen dat hij niet de favoriet is om uiteindelijk te eindigen met de meeste gewonnen grand slams. Juist daarom kan die ene titel het verschil maken. En dat moet dan toch in eerste instantie gebeuren op zijn geliefde Roland Garros. Hij zal alles op alles zetten om daar nog één keer te spelen komend jaar.
Maar eerst wacht de fans vanaf volgende week zondag een atypische editie, zonder Nadal. Djokovic zal zijn kans schoon zien om deze editie op 23 grand slams te komen. Zijn grootste concurrent is een andere Spanjaard, Carlos Alcaraz, die komende maandag weer nummer 1 van de wereld zal zijn. Dat is nu de meest logische en gedroomde finale voor Roland Garros. Alleen al die vaststelling is, na die jarenlange Nadal-gekte in Parijs, even wennen.
ad.nl
