Henk ten Cate geniet als assistent: ‘Surinaams volkslied horen gaat dieper dan de hymne van de Champions League’
Als assistent-bondscoach van Suriname hoopt Henk ten Cate (68) het WK van 2026 te halen. Zijn waarschijnlijk laatste klus als trainer is misschien nog wel eervoller dan een dienstverband bij FC Barcelona, Ajax en Chelsea. ,,Mijn Surinaamse moeder vond het helemaal geweldig dat ik dit ging doen.’’
Nik Kok 06-06-23, 15:54
Laatste update: 06-06-23, 16:19
Na de training op het terrein van sportclub Only Friends in Amsterdam-Noord roept bondscoach Aron Winter alle spelers van het Surinaamse elftal bij elkaar. Er volgt een innige groepsomhelzing, met daartussen ook Henk ten Cate. Die stond op de trainingsvelden van FC Barcelona, Chelsea en Ajax, maar voelt deze maandag de saamhorigheid van ‘zijn’ Suriname. ,,En dát is ook de manier waarop we resultaten kunnen halen. Die jongens hier zijn allemaal hartstikke enthousiast.’’
Het was Ten Cate die Aron Winter ervan overtuigde om bondscoach van Suriname te worden, maar wel nadat Ten Cate eerst nog een belofte had gedaan. Winter twijfelde lang of hij in zou gaan op het verzoek om bondscoach te worden. ,,Toen heb ik hem gezegd dat hij dat moest gaan doen’’, zegt Ten Cate nu.
,,Het is hem op het lijf geschreven, vind ik. En om dat kracht bij te zetten heb ik hem gezegd dat ik hem zou assisteren als hij ja zou zeggen. Dus hij belde mij een paar maanden geleden op of ik een man ben van mijn woord. Toen wist ik al precies waar het over ging. Aron zei nog dat er niet veel fondsen beschikbaar waren. Dat maakt me niet uit.’’
Biseswar, Paal, Wildschut, Haps en Denswil
Volledig natuurlijk beweegt hij zich maandagochtend tussen de spelers. Tussen Diego Biseswar en Kenneth Paal. Een arm om de schouder van Yanic Wildschut en een geintje makend met Ridgeciano Haps, die aan de zijkant van het veld met Stefano Denswil loopoefeningen afwerkt. Ten Cate werkte met Lionel Messi, Ronaldinho en Wesley Sneijder, maar zegt nu vooral dankbaar te zijn. ,,Dat ik hiertussen mag lopen, dat ik überhaupt nog training mag geven op deze leeftijd en dat ik wat terug kan doen voor Suriname, dat is het mooiste. Het is een keuze met het hart.’’
Het meest dierbaar vond hij nog de reactie van zijn eigen 89-jarige moeder. ,,Die volgde mij tijdens mijn hele carrière natuurlijk wel en reageerde altijd wel met ‘wat leuk’ als ik voor Ajax tekende of voor FC Barcelona. Maar nu was het van: ‘ga je dat echt doen?’ Ze vond het helemaal geweldig. Daar was ik wel verbaasd over. Dan merk je toch wat voor een impact het Surinaamse elftal kan hebben op mensen.’’
Zelf kwam hij als gewaardeerde eredivisiespeler nimmer in aanmerking voor welk nationale elftal dan ook. ,,Al ben ik zaalvoetbalinternational geweest en speelde ik nog kwalificatiewedstrijden voor de Olympische Spelen. Maar Suriname, nee dat was toen toch vooral een nationaal elftal van spelers uit het land zelf. De stappen die nu zijn gezet met de jongens die via een sportpaspoort in aanmerking kunnen komen voor Natio (bijnaam van het Surinaamse elftal, red.), zijn geweldig. Daarin moeten we ook de credits geven aan de vorige bondscoach Dean Gorré. Wij proberen het nu verder uit te bouwen.’’
Daarin tracht Ten Cate ook de geesten van potentiële Surinaamse internationals te masseren. Samen met technisch directeur Brian Tevreden, die voor de komende Gold Cup al spelers als Stefano Denswil overtuigde. Nu is het vizier gericht op interessante namen als Crysencio Summerville en Gyrano Kerk.
Maar ook een jongen als Calvin Stengs, die wel al interlands speelde voor Oranje maar dat nog deed voor zijn 21ste’’, zegt Ten Cate. ,,Jongens die denken van: ‘misschien wel, misschien niet’. Ik begrijp die twijfel heus wel. Oranje trekt natuurlijk. Dat heeft een grotere status. Maar wij hebben nu ook veel te bieden. Jongens zijn trots om voor ons uit te komen.’’
Volgens Ten Cate is Sheraldo Becker het grote voorbeeld. ,,Dat is nu een grote speler in de Bundesliga. Het Nederlands elftal had hem bijvoorbeeld prima kunnen gebruiken in Qatar tijdens het laatste WK. Sheraldo koos destijds met volle overtuiging voor Suriname en is nu een voorbeeld voor veel jongens.’’
Tevreden is trouwens nog stelliger in de aanpak. ,,Er zijn veel jongens die denken dat ze nog kans maken op het Nederlands elftal. Dan denk ik: wat denk je nou zelf, je komt daar never nooit meer voor in aanmerking. Kom bij Suriname, wij kunnen je veel bieden.’’
Tevreden maakte zich hard voor de faciliteiten waaronder Natio straks in Midden-Amerika de strijd aanbindt met grootmachten als Canada, Mexico en de Verenigde Staten, die met zijn drieën het WK van 2026 organiseren. ,,Want dat vinden jongens toch ook belangrijk, de omstandigheden waaronder ze gaan voetballen straks.’’
Zwaarst mogelijke omstandigheden
Nu Ten Cate het avontuur is aangegaan, staat hij hoogstwaarschijnlijk voor een zomer vol vliegreizen en wedstrijden. In kleine, misschien wel afgetakelde stadions onder de zwaarst mogelijke omstandigheden waarin Camp Nou en Stamford Bridge gevoelsmatig wel heel ver weg lijken.
,,Maar dat vind ik helemaal niet erg’’, stelt hij aan de rand van een grasveld in Amsterdam-Noord. ,,Want als ik straks het Surinaamse volkslied mag horen, en het liefst zo vaak mogelijk, dan gaat dat dieper dan de hymne van de Champions League waar ik zo vaak naar heb geluisterd. Dat weet ik wel zeker.’’
Bondscoach Aron Winter: ‘De spelersgroep wordt alleen maar groter en breder’
Bondscoach Aron Winter, zijn assistent Henk ten Cate en de rest van het Surinaamse elftal staan voor een drukke zomer met wedstrijden in Midden-Amerika en Suriname zelf. Zo vertrekt Natio aanstaande zondag vanuit Nederland naar de Verenigde Staten om daar volgende week zaterdag in Fort Lauderdale te spelen tegen Puerto Rico. De winnaar van dat duel speelt drie dagen later tegen Martinique of Saint Lucia. Wint Suriname ook die wedstrijd, dan speelt het land voor de tweede keer in de historie de Gold Cup (het landentoernooi voor teams uit Midden-Amerika). Daarna volgens weer wedstrijden voor de Nations League.
Ondertussen probeert Suriname steeds meer Nederlandse Surinamers te strikken voor het elftal. Dat kan sinds de invoering van het sportpaspoort. Het strikken van bijvoorbeeld de ervaren Kenneth Vermeer (37) vergt nog wel tijd, omdat de doelman al vijf interlands speelde voor Oranje. ,,Maar het is aan ons om te kijken hoe ruim we de FIFA-regel kunnen interpreteren’’, aldus technisch directeur Tevreden. Winter toont zich alvast content: ,,De spelersgroep wordt alleen maar groter en breder. De weg die we hebben uitgestippeld naar het WK van 2026 is nog een heel lange, maar die weg is wel een mooie. Met Henk hebben we er een ervaren trainer met uitstraling bij. Dat we Suriname samen op de kaart mogen zetten, is iets heel moois.’’
Bron: AD
