AMSTERDAM – De kritiek op de Nigeriaanse voetbalselectie op social media was in maart 2022 vlijmscherp. Het land slaagde er niet in om zich te kwalificeren voor de eindronde van het WK in Qatar. „We nemen als groep de verantwoordelijkheid”, liet William Troost-Ekong in een boodschap op Facebook weten. Hij excuseerde zich bij de fans en beloofde dat Nigeria beter en sterker terug zou komen.
Het bleken geen loze woorden. Troost-Ekong, geboren in Haarlem en zoon van een Nigeriaanse vader en Nederlandse moeder, leidde het land in Ivoorkust als captain naar de kwartfinale bij de Afrika Cup. Daarin is vrijdag Angola de tegenstander. De belangrijkste treffer in de groepsfase kwam van zijn voet. Tegen het gastland schoot hij een penalty in de stijl van Johan Neeskens tegen de touwen. Het leverde een kostbare 1-0 zege op.
Strafschoppen zijn normaal het domein van sterspeler Victor Osimhen. De spits had er dit seizoen één gemist voor Napoli. De kritiek op social media was hem niet in de koude kleren gaan zitten. „Hij vroeg me of ik die penalty wilde nemen”, verklaarde Troost-Ekong. „Ik hou wel van dit soort momenten in grote wedstrijden. Druk is voor mensen die elke dag maar moeten zien dat ze een maaltijd op tafel krijgen, maar niet voor ons. Als voetballers trainen we ervoor.”
Enorme ontwikkeling
Met dergelijke uitspraken onderstreept Troost-Ekong, ooit een onzekere verdediger bij FC Groningen en Dordrecht, welke enorme ontwikkeling hij heeft doorgemaakt. Hij speelde voor Watford in de Premier League. Daarmee ging al een droom in vervulling. Nu jaagt hij successen na met de Super Eagles.
De Nigeriaanse voetbalbond wilde november vorig jaar afscheid nemen van bondscoach José Peseiro. Er bleken geen liquide middelen om een afkoopsom te betalen. „Van de kritiek op Peseiro moeten we ons niets aantrekken. Hij wil ook de Afrika Cup winnen. We zijn een hecht team. Er zit zoveel talent in deze selectie. Het is een goede mix van ervaren en jonge spelers. Er zijn geen supersterren”, zegt Troost-Ekong, die met Nigeria jacht maakt op een vierde Afrikaanse titel.
Binnen de lijnen valt Troost-Ekong op door zijn winnaarsmentaliteit. Maar ook buiten het veld is hij een enorme persoonlijkheid geworden. Zeker sinds de geboorte van zijn zoontje Oscar is hij er zich van bewust dat hij enorme verantwoordelijkheden draagt. Dat bleek vorig seizoen bij zijn overgang van Watford naar het Italiaanse Salernitana. Hij doneerde een bedrag aan een Italiaanse olijfboer om te compenseren dat hij voor zijn transfer een vervuilend vliegtuig moest pakken. „Ik voel me verantwoordelijk voor de volgende generatie”, zegt Troost-Ekong.
Gerecyclede schoenen
De voetballer, die tegenwoordig zijn brood verdient bij het Griekse PAOK Saloniki, draagt dat gevoel op tal van manieren uit. Zo speelt hij op gerecyclede voetbalschoenen om te bewijzen dat het duurzamer kan. Hij wil dat ook een volgende generatie kan genieten van schone lucht en schoon water. Troost-Ekong ondersteunt ook de Common Goal, een initiatief van de Spaanse voetballer Juan Mata. De organisatie probeert de kracht van het voetbal te benutten voor een betere wereld.
Als voetballer vindt hij inspiratie bij zijn ouders. Zijn vader stuurde hem op zijn twaalfde naar een kostschool in Engeland om zich voor te bereiden op een universitaire studie. Hij weigerde zijn handtekening te zetten onder een contract dat Troost-Ekong toegang tot de opleiding van Tottenham Hotspur zou verschaffen. Dat deed zijn moeder op de laatste dag alsnog. Hij is zijn moeder dankbaar en kan zijn vader, nu hij zelf vader is, beter begrijpen. In het begin van zijn voetballoopbaan moest hij tal van tegenslagen overwinnen. Na het WK van 2018 in Rusland sloot hij vrede met zijn vader.
Troost-Ekong zegt dat hij altijd in zichzelf bleef geloven. „Ik ben er dankbaar voor dat ik nu grote toernooien kan spelen. De zwaarste periode maakte ik door na mijn vertrek uit Engeland. Maar ik ben er de schouders onder blijven zetten.” De etterende conflicten, terreuraanslagen en ontvoeringen in Nigeria zorgden voor een extra stimulans. Troost-Ekong beseft dat de Nigerianen smachten naar iets om blij van te worden.
Bloedige aanval
Dat is tijdens deze editie van de Afrika Cup niet anders. Vlak voor het toernooi vielen er nog 160 doden bij een bloedige aanval in de deelstaat Plateau. De Super Eagles zorgen met hun prestaties voor wat afleiding, al is niet iedereen tevreden met het vertoonde spel. President Bola Tinubu feliciteerde de selectie met de zeges, maar was niet onder de indruk van het voetbal. Ahmed Musa, de echte captain met een verleden bij VVV-Venlo, nodigde hem uit naar Ivoorkust te komen om het land naar de Afrika Cup te schreeuwen. „Ik beloof dat we de Cup meenemen naar Nigeria”, zei hij.
Troost-Ekong toont zich heel wat voorzichtiger. „Er zijn geen makkelijke wedstrijden meer”, zegt de verdediger. „Sterker nog, er zijn nog geen makkelijke wedstrijden geweest. Het wordt nu alleen nog maar zwaarder. Want wie de kwartfinale bereikt, denkt dat hij met zijn land het toernooi kan winnen.”
De Nigeriaanse Nederlander houdt zich de spiegel van Equatoriaal-Guinea voor. „Dat was het beste land in de groepsfase, maar werd toch uitgeschakeld door Guinee. Zo is voetbal. We moeten alert zijn en zorgvuldig omspringen met de kansen die we creëren”, is voor Troost-Ekong het recept naar succes.
