Jamal Ben Saddik stond er beteuterd bij, zo’n drie kwartier nadat de ringarts hem verbood verder te kickboksen op het jubileumfeestje van Glory. Op de 100e editie van Glory moest de Marokkaanse Belg tot ontzetting van het bijna uitverkochte Ahoy al binnen de minuut opgeven tegen Sofian Laidouni. Een hevig bloedend scheenbeen bleek niet te stelpen.
,,Ik had wel door gekund’’, vertelde Ben Saddik in de catacomben van Ahoy waar hij de avond kleur had willen geven voor vele Marokkaanse Nederlanders. De Belg voegde daar meteen aan toe: ,,Maar of het gezond is of medisch verantwoord is, dat is natuurlijk maar de vraag’’, zei Ben Saddik (36). ,,Daarom zijn de artsen ook bij de ring aanwezig. Daar heb je vertrouwen in natuurlijk. Als zij zeggen dat het niet kan, dan kan het niet.’’
Dus je snapt de arts wel een beetje?
,,100% zeker. Dat is hun job. Zij weten het beter dan ik. Als vechter wil ik altijd doorgaan. Al is het met één been, dan wil ik nog steeds doorgaan. Daarom zijn de ringartsen zo belangrijk.’’
Had jezelf meteen in de gaten dat het mis was?
,,Nee, ik wist eigenlijk niet waarvoor ik naar de hoek werd geroepen. Ik dacht: ‘Wat is er nu aan de hand’. Ik had het niet door, ik had gehoopt nog een ronde door te gaan. Toen bukte hij en dacht ik: oké, er is wat mis in mijn benen. Van daaruit heb ik gezien dat het een flinke scheuring is. Ik weet nog niet precies wat er aan de hand is, maar het is een diepe wond in ieder geval. Die moet worden gehecht.’’
Het been van Ben Saddik ligt open. © Glory
Geen idee waarschijnlijk hoeveel tijd je dit gaat kosten?
,,Ik hoop dat ik zo snel mogelijk weer mijn werk kan hervatten natuurlijk. Maar we gaan het goed behandelen. Het is gelukkig niet de eerste keer dat ik zoiets meemaak. Het is wel een heel grote snee. Maar ik weet al een beetje wat ik kan verwachten de komende dagen. Ik doe zoiets altijd heel zorgvuldig. Ik heb een heel sterk team rondom mij heen dat mij daar ook op wijst. Dat is toch iets waar ik rekening mee moet houden. Als je niet uitkijkt, kan het gaan infecteren.’’
Je oogt emotioneel.
,,Het voelde gewoon aan alsof ik nog niet klaar was met het gevecht. Ik wilde zo graag doorgaan, maar ik mocht niet zo zijn. Er gaan zoveel emoties door me heen nu. Alles gebeurt met een reden. Daar ben ik dankbaar voor. Maar ik heb het publiek niet kunnen bieden waarvoor het gekomen is. Dit komt echt hard binnen, maar je hebt niet alles in de hand. God heeft het zo gewild. Maar ik weet nu even niet wat de toekomst mij gaat brengen. Maar ik verdien een tweede kans.’’
Bron: Telegraaf
Foto’s: Glory
