Geschreven door Danny van der Linden
Foto’s Telstar, QN Sport
Inmiddels is hij 37 jaar, maar hij heeft nog twee grote dromen. ,,Het WK meemaken is natuurlijk iets waar ik als kind al van droomde”, zegt Dion Malone. De verdediger van Telstar zit in de nadagen van zijn carrière als voetballer, maar hoopt komende zomer op het wereldkampioenschap te zijn. ,,Met Suriname, in welke rol dan ook.”
Malone werd in 1989 in Paramaribo geboren, maar verhuisde naar Nederland toen hij drie jaar oud was. ,,We kwamen in Amsterdam te wonen”, vertelt hij over de periode na de grote overstap. ,,Ik kan me er weinig tot niets van herinneren. Als je drie bent, ben je nog zo jong.” Wel is duidelijk dat hij al op jonge leeftijd werd gegrepen door het voetbalspelletje. ,,Ik ben als kind begonnen bij DWS in Amsterdam. Daarna heb ik ook nog een periode voor AFC gespeeld voordat ik doorbrak in het betaalde voetbal bij FC Omniworld in Almere. Die club heet tegenwoordig Almere City FC en is nauwelijks te vergelijken met de periode waarin het Omniworld heette. Toen speelden we voor vierhonderd toeschouwers. Nu is de club uitgegroeid tot een serieuze club met een stadion waar bij thuiswedstrijden veel meer mensen komen.”
Na zijn tijd in Almere komt Malone bij ADO Den Haag terecht. ,,Zij hebben mijn zaakwaarnemer destijds in de winterstop benaderd. ADO speelde toen in de Eredivisie, terwijl ik met Almere in de Eerste Divisie speelde. Den Haag was ook een grotere club, dus ik kon me op alle gebieden verbeteren. Ik vond het ook wel spannend. Ik was altijd Amsterdam gewend, maar nu kwam ik ineens in Den Haag terecht. Ik was toen 22 jaar. Uiteindelijk ben ik bij Den Haag supergoed opgevangen. Maurice Steijn was trainer, Henk Fräser was zijn assistent. Zij, maar ook mijn teamgenoten, hebben me echt op een prettige manier opgevangen. Op een gegeven moment voelde ik me bij ADO Den Haag ontzettend thuis. Ik heb er niet voor niets zeven jaar gespeeld.”
Wel was er een buitenlandse ervaring in die periode, toen Dion Malone koos voor een contract in Azerbeidzjan. De drang naar avontuur dreef de Surinamer. ,,Ik zat toen vijf jaar bij Den Haag en liep uit mijn contract. Ik wilde graag een stap naar het buitenland maken. Wel wilde ik in Europa blijven en ook financieel moest het aantrekkelijk zijn. Het leek er een tijdje op dat ik in de Turkse competitie zou gaan spelen, maar ik had uiteindelijk een beter gevoel bij het Azerbeidzjaanse avontuur. Dat klinkt misschien gek, maar ik volgde mijn gevoel. In Turkije had ik meer kunnen verdienen. Ik wilde heel graag Europees voetbal spelen. Helaas werden we met Qäbälä PFKin de voorronde van de Europa League uitgeschakeld door Panathinaikos.” Spijt van de stap naar Azerbeidzjan heeft Malone niet. ,,Zeker niet. Ik heb er veel geleerd. Je komt in een hele andere cultuur, waar ook niet iedereen Engels spreekt. Hoewel het maar een seizoen duurde, kijk ik met een heel goed gevoel terug op die tijd. Ik denk dat je je ook als mens goed kunt ontwikkelen op die manier.”
,,Hoewel ik eigenlijk in het buitenland wilde blijven voetballen, ben ik na een seizoen teruggekeerd bij ADO Den Haag. Mijn zaakwaarnemer kwam er niet helemaal uit. Bij Den Haag kende ik natuurlijk heel veel mensen, dus die keuze naar het vertrouwde vond ik niet gek.”
Twee seizoenen later tekent Malone in Breda een contract bij NAC. ,,Pas als je bij NAC speelt, merk je hoe groot die club is”, vindt Malone. ,,Als je kijkt naar de fanatiekelingen… Ik denk dat ze na Feyenoord op de tweede plek staan in dat opzicht.” Het is niet de meest ideale tijd. Nederland is de ban van het coronavirus en bij NAC is het (weer eens) onrustig. ,,Er waren wat wisselingen bij de club. Ik denk dat NAC een prachtige club is die altijd in de Eredivisie hoort te spelen. Het is er vaak net te onrustig waardoor het presteren lastig is.”
Een tweede buitenlandse periode volgt als Karmiotissa FC interesse toont. ,,Ik had nog een jaar contract bij NAC, maar had ook besloten dat ik nog een keer naar het buitenland wilde. Toen kwam Karmiotissa uit Cyprus. Ik voelde dat ik een beetje tegen het einde van mijn carrière liep. Bij Karmiotissa speelden een aantal Nederlanders. Gedurende de tijd dat ik er zat gingen die allemaal weg en was ik er nog als enige Nederlander. Eigenlijk was mijn plan om te stoppen met voetbal. Ik had al een paar weken vakantie en was helemaal niet met voetbal bezig. Via via kreeg ik te horen dat Telstar op zoek was naar een type als ik. Toen is er een gesprek geweest, en ik heb mijn verhaal verteld. Maar ook onze coach (Anthony Correia) heeft zijn plannen uit de doeken gedaan. Zo is het allemaal tot stand gekomen. Ik heb twee weken meegetraind om te kijken of het klikte. Dat was zo en nu ben ik speler van Telstar.”
,,Het leuke van Telstar vond ik dat zo’n kleine organisatie er in slaagde om te promoveren naar de Eredivisie. Ik ben niet meer de jongste en fitste speler, maar Correia zag voor mij een belangrijke rol om de positieve vibe, tijdens een moeilijk seizoen, vast te houden. Ik heb er zeker geen spijt van en geniet hier iedere dag.”
Ondertussen is Dion Malone ook bezig met een andere voetbaldroom: het WK halen met Suriname. ,,Dat speelt eigenlijk al heel lang. Dean Gorré is er mee begonnen. Hij kreeg het, in 2021, voor elkaar met de paspoorten. Ik was één van de jongens in de eerste groep die zo’n paspoort kon krijgen. Daar begon de Surinaamse droom. Vijf of zes jaar eerder sprak hij er al over. Het is hem gelukt, maar het grootste doel was om Suriname op het WK te krijgen. Dat ik nog steeds onderdeel van dat doel mag zijn, maakt me trots.”
Hoewel Malone op jonge leeftijd naar Nederland verhuisde, voelt zijn band met Suriname erg sterk aan. ,,Als ik in Suriname ben, voel ik me echt thuis. Dat komt ook doordat nog veel familie in Suriname woont. Paramaribo is niet zo groot, dus ik vind mijn weg daar wel. Nederland en Suriname zijn wel twee verschillende werelden. Suriname is geen rijk land. Je ziet er mooie dingen, maar ook minder mooie dingen. Je ziet in Suriname wel echt armoede, maar als je ziet hoe mensen elkaar iets gunnen en heel gul zijn is dat heel mooi om te zien. In Nederland mis je dat soms een beetje. Aan de andere kant: veel dingen zijn in Nederland beter geregeld. Maar ik heb het op beide plekken naar mijn zin. Als ik de rust zoek, ga ik liever naar Suriname.”
,,Suriname gaat het WK halen”, zegt de verdediger duidelijk. ,,Ik heb het Henk ten Cate vaker horen zeggen en ben het helemaal met hem eens. Dat moet ook de instelling zijn. Het is ook geen arrogantie. Wij moeten het gewoon halen. Dat het in november niet lukte… daar schrok ik echt van. Gelukkig hebben we een tweede kans en geloof mij: in juni begint het WK en dan staat Suriname daar. Ik wil daar ook bij zijn. Als dat niet is als speler, dan wellicht op een andere manier binnen de organisatie van de Surinaamse Voetbal Bond, want ook die gesprekken voer ik momenteel.”
,,Ik heb twee doelen. Het ene is natuurlijk om met Telstar in de Eredivisie te blijven. Het andere doel is om met Suriname het WK te halen. Kiezen tussen die twee? Nee, dat doe ik niet. Ik wil het allebei en daar moeten we, zowel met Telstar als met Suriname, alles aan doen.”
