New York is in de ban van Knicksmania. Voor het eerst sinds 1999 staat New York Knicks weer in de NBA Finals. Een stad, die al zo lang hunkert naar basketbalsucces, durft weer te dromen van een titel.

De Knicks zijn één van de bekendste basketbalorganisaties ter wereld. Madison Square Garden wordt vaak omschreven als het mekka van het basketbal en de celebrities zitten maar wat graag op de eerste rij in het iconische stadion. Maar de laatste keer dat de Larry O’Brien Trophy omhoog werd gehouden in New York was in 1973, bijna 53 jaar geleden.
Toch durven de New Yorkers voor het eerst weer te dromen van een titel en daarvoor mag de stad vooral één speler bedanken: Jalen Brunson. De 1,88 meter lange point guard arriveerde in 2022 in New York en groeide in korte tijd uit tot het gezicht van de organisatie. Bovendien nam Brunson bepaalde beslissingen, zodat de Knicks konden bouwen aan een team dat kan strijden voor een kampioenschap.
In aanloop naar de NBA Finals is zijn verhaal onmogelijk om te negeren.

Start van zijn carrière
Hoewel Brunson zijn NBA-carrière begon bij Dallas Mavericks, start zijn verhaal eigenlijk op Villanova University. Daar speelde Brunson samen met Josh Hart, Donte DiVicenzo en Mikal Bridges. Hij speelde daar van 2015 tot en met en 2018 en groeide uit tot een van de beste collegebasketballers van het land.
In drie seizoenen won hij twee nationale titels en ontwikkelde hij de winnaarsmentaliteit die later zijn handelsmerk zou worden. Brunson was niet de spectaculairste atleet, maar wel een leider en dus bovenal een winnaar.
In de NBA Draft van 2018 werd Brunson pas als 33e gekozen door de Dallas Mavericks. Daar kwam hij terecht in de schaduw een andere jonge nieuwkomer: de Sloveen Luka Dončić.
Terwijl Dončić uitgroeide tot een wereldster, ontwikkelde Brunson zich tot een betrouwbare tweede optie. Jaar na jaar verbeterde hij zijn spel en zijn statisteken en kreeg hij een steeds grotere rol binnen het team.
Zijn echte doorbraak volgde in het seizoen 2021-2022. Toen Dončić tijdens de play-offs enkele wedstrijden moest missen, greep Brunson zijn kans. Hij bewees dat hij meer was dan een ondersteunende speler en liet zien dat hij een aanval kon dragen wanneer dat nodig was. Desondanks zagen veel mensen hem nog niet als een speler die een organisatie kon leiden.

Transfervrij naar New York
Dat veranderde in de zomer van 2022. Waar veel mensen verwachtten dat Brunson zijn contract in Dallas zou verlengen, koos hij voor een overstap naar de Knicks. New York zag in hem de leider die de organisatie al jaren miste.
De connecties waren er volop. Zijn vader Rick Brunson werkte inmiddels als assistent-coach bij de Knicks en hoofdcoach Tom Thibodeau kende de familie al jarenlang. De organisatie presenteerde bovendien een duidelijk plan: Brunson moest het nieuwe gezicht van de franchise worden.
Toch bleef de vraag of een guard van 1,88 meter, wat als klein wordt beschouwd in de NBA, een ploeg als New York Knicks kan dragen?
Die vraag werd in het eerste jaar beantwoord. Hij noteerde gemiddeld ruim 24 punten per wedstrijd en leidde hij de Knicks naar hun eerste gewonnen play-offserie in tien jaar tijd.
De Knicks bouwden vervolgens verder rondom hun nieuwe leider. In de zomer van 2023 voegden voormalig Villanova-teamgenoten Josh Hart en Donte DiVincenzo zich bij de selectie. De chemie was direct zichtbaar.
Toch bleef de ultieme doorbraak uit. De Knicks strandden opnieuw in de play-offs. Er ontbrak nog iets om de stap naar een titelkandidaat te zetten.
Offer van 113 miljoen dollar
De zomer daarna maakte Brunson misschien wel de belangrijkste keuze die leidde tot deze finaleplaats. Waar veel sterren in de NBA kiezen voor het maximale contract, besloot Brunson anders te handelen. Hij kwam in aanmerking voor een verlenging van 269 miljoen dollar, maar tekende uiteindelijk een contract dat hem op papier ruim 113 miljoen dollar minder opleverde.
Alles om het grote doel van een titel te verwezenlijken. Door minder salaris te eisen, hield New York meer geld over om de selectie verder te versterken. Het was een zeldzame keuze in de NBA.
Met die extra ruimte bleef New York bouwen. Mikal Bridges, eveneens een Villanova-verleden, werd toegevoegd aan de selectie en later volgde ook All-Star Karl-Anthony Towns. Daarmee kreeg Brunson eindelijk een selectie die diep genoeg leek om mee te doen om het kampioenschap.
Nu staan de Knicks op de drempel van iets historisch. Madison Square Garden leeft als nooit tevoren en de droom van een eerste titel sinds 1973 is springlevend. Of New York daadwerkelijk kampioen wordt, moet nog blijken. San Antonio Spurs is de tegenstander en dat was ook het geval toen de Knicks de laatste keer de NBA Finals (1999) haalden. Toen wonnen de Spurs met 4-1, iets waar Knicks-fans liever niet aan herinnerd worden.
Bron: ESPN.nl



