Van de ene emotie in de andere viel Vozinha (40) na het 0-0-gelijkspel van Kaapverdië tegen Spanje. De doelman was de grote uitblinker maar huilde bij het laatste fluitsignaal: hij dacht aan zijn grootouders en mama. Die tranen maakten plaats voor ongeloof toen een lokale journaliste hem z’n eigen Instagram-account liet zien. Of hoe zijn ontroering de hele wereld rondgaat.
“Ik dacht eraan om te stoppen bij de nationale ploeg, maar mijn ploegmaats hebben me overtuigd om door te gaan voor de droom die we allemaal delen.”
En dus is Vozinha erbij op het WK. En gelukkig maar voor Kaapverdië, want in zijn debuutmatch op een WK groeide hij met zeven cruciale reddingen uit tot de grote held. Hij hield samen met z’n ploeggenoten Spanje op een gelijkspel.
Bij het affluiten barstte de doelman, die uitkomt voor de Portugese tweedeklasser Chaves, in tranen uit. De reden gaf hij wat later.
“Ik weende omdat ik opgegroeid ben bij mijn grootouders, en ze konden hier niet bij zijn. Ze zijn een aantal jaar geleden overleden. Ook mijn moeder kon hier niet zijn, door problemen met haar visum en het geld dat we daarvoor moesten neerleggen. We slaagden er niet in om dat op tijd te regelen.”
Pure emoties bij Vozinha – echte naam Josimar Dias.
Wat later maakten de tranen plaats voor ongeloof. Want tíjdens de match was zijn aantal volgers op Instagram vertwintigvoudigd. Van 50.000 naar één miljoen. En dan moesten die tranen op het veld nog komen.
Een journaliste schoof hem tijdens een interview een smartphone onder de neus. De teller zat toen op 1,5 miljoen. De doelman kon het amper geloven. “Crazy. Dat is echt veel.”
Zowat 10 uur na de wedstrijd had hij al 4,6 miljoen volgers.
Kaapverdië telt iets meer dan 500.000 inwoners. Of hoe zijn ontroering meer dan alleen de supporters uit zijn thuisland heeft geraakt.
“Je werkt je hele leven voor zulke momenten”, vertelde Vozinha. “Ik ben nu 40 jaar, maar ik ben pas op mijn 25ste prof geworden. Dit is een beloning voor die hele reis. Mocht ik nu tegen de achttienjarige Vozinha kunnen praten? Dan zou ik ‘m zeggen dat ik zó trots ben. Hij heeft zo hard gewerkt. Ik durfde vroeger zelfs niet dromen van momenten zoals deze, maar na deze wedstrijd kan ik tegen mijn jongere zelf zeggen dat het het allemaal waard was.”
Voorafgaand aan het toernooi sprak hij één duidelijke wens uit. “Ik hoop dat ik één, twee of drie keer de nul kan houden.”
Die eerste clean sheet heeft Vozinha alvast beet. Volgen er nog?
Bron: Het Laatste Nieuws
