Er staan wat verwelkte chrysanten, vergeet-mij-nietjes en er ligt een papieren lint met zijn naam erop. Links naast hem is het familiegraf van de Araujo’s, rechts een steen met daarop alleen het getal 10. Er heerst serene rust op het CemitĆ©rio do Morumby in SĆ£o Paulo, waar 57.000 mensen liggen begraven. De groene oase is op wat arbeiders na volkomen verlaten. ‘Nada pode me separar do amor de Deus’, staat er geschreven op de eenvoudige gedenksteen van Ayrton Senna da Silva. ‘Niets kan mij scheiden van Gods liefde’. Op 1 mei 1994 stierf de Braziliaanse coureur op Imola, 34 jaar jong. Zijn legende leeft voort.
De begrafenis was destijds een nationale gebeurtenis, rechtstreeks op de Braziliaanse tv. De ganse natie weende. Senna was een grootheid, weldoener en veel meer dan een coureur. Ruim twintig jaar na zijn dood is zijn graf nog altijd een bedevaartsoord, stelt Cida Costa, al die tijd jaar werkzaam op de receptie van het CemitĆ©rio do Morumby. ,,In het begin kwamen er dagelijks wel 5000 mensen naar zijn graf,” vertelt ze. Tegenwoordig Ć©Ć©n of twee. ,,Tenminste, mensen die hier komen vragen waar zijn graf is. Niet iedereen komt natuurlijk bij ons langs.”
Talloze beroemdheden bezochten Senna’s laatste rustplaats. Sporters, kunstenaars, politici en artiesten. Vanuit de gehele wereld. Namen wil Costa niet noemen. ,,Maar er zijn de afgelopen dagen ook enkele Formule 1-coureurs geweest,” verklapt ze.
De souvenirverkopers die vlak na Senna’s dood goede zaken deden, zijn al lang uit Morumby verdwenen. Het is er eigenlijk Ć©Ć©n keer per jaar nog druk, vertelt Costa. Op 1 mei, Senna’s sterfdag. ,,Met zelfs Japanners,” zegt ze.
Bron: ad.nl
