Epke Zonderland, die tijdens de kwalificatie van de landenwedstrijd alleen in actie komt op rekstok, mag op rekstok dan alles hebben gewonnen wat er te winnen valt, er is altijd die ene barrière waar hij overheen moet. De kwalificatie. Het is als op de rand van een zwembad staan waarvan je weet dat deze gevuld is met steenkoud water. Als geplaagd door hoogtevrees plaats nemen in een achtbaan terwijl iedere vezel in het lichaam schreeuwt dat je het niet moet doen.
Natuurlijk is er ook dan de onvermijdelijke druk. ,,Maar die is aanzienlijk prettiger dan tijdens zo’n kwalificatie. Het probleem is dat ik altijd tegen dat moment aan hik. Ik zie er eigenlijk gewoon tegenop. Voor mijn gevoel kan ik in de kwalificatie namelijk alleen maar falen.’’
Gelukkig, zegt hij, kan hij in tijden van grote of kleinere twijfel altijd op één ding terugvallen. ,,Mijn ervaring laat me niet in de steek. Daar moet ik het nu echt van hebben. In de afgelopen periode heb ik die routine niet goed kunnen inslijpen. In Rio merk ik dat, wanneer de vorm er is, het gevoel snel terugkeert. Daarom is de situatie nu ondanks die nieuwe blessure eigenlijk niet anders dan anders.’’
Nog drie dagen, dan is hij van de grootste spanning verlost. Anderhalve week scheiden hem dan van het feest, zoals hij het dus zelf noemt. Maar eerst even door de zure appel heen bijten.
,,Een kwalificatie is een kwestie van moeten turnen. Een finale is een kwestie van mogen turnen.’’
Bron: Telesport
