De doktoren zijn overtuigd dat Tom Dumoulin woensdag in de 54 individuele kilometers ‘gewoon’ voluit kan gaan, maar je ziet de Nederlander denken dat die medische staf wel héél makkelijk praten heeft.
Meer dan een jaar lang brandt bij hem al de olympische vlam. Heel zijn seizoen 2016 is ingedeeld rond de olympische tijdrit. Alles leek goed te gaan. Zijn overtuigende zege in de tijdrit door de Ardèche in de Tour de France versterkte het gevoel dat de medailles in Rio voor het oprapen lagen.
Rollercoaster
Tot zijn val op de laatste vrijdag van de Tour de France op weg naar Saint-Gervais Mont Blanc. Al twee weken zit hij in een rollercoaster van emoties. „Voor mij is het een gekke onzekere tijd. Mijn hele plan richting de tijdrit is compleet overhoop gegooid.”
Op het moment dat de renner van Giant-Alpecin in de Alpen huilend van de fiets stapte, dacht hij dat er een vette zwarte streep door zijn reis naar Zuid-Amerika kon worden getrokken. De ‘mooie’ breuk en de behandeling met een brace bood vervolgens weer perspectief. Met pijn afstappen in het criterium in Chaam om anderhalve dag later weer vier uur probleemloos in Limburg te trainen. De eerste dagen in Rio heeft hij waarschijnlijk teveel gedaan, waardoor opnieuw een terugslag volgde.
Zware domper
Het in deze dagen meest besproken lichaamsdeel van sportminnend Nederland blijft hem in de greep houden. „Het is even slikken wanneer je in Rio opnieuw een pas op de plaats moet maken. Het was een zware domper dat ik woensdag en donderdag gedwongen werd om alleen op de rollen te trainen. Ik had me juist veel van de wegrit voorgesteld. In mijn Tourvorm had ik op dit parcours voor de prijzen kunnen mee doen. Maar de keuze is begrijpelijk.”
„Ik had waarschijnlijk wel 250 kilometer met pijnstillers kunnen rijden en mijn pols zo lang kunnen belasten. Maar die spieren zijn nog altijd niet sterk. Dan krijg ik na de wegrit waarschijnlijk echt een klap. Dat ik echt niet meer kan trainen, dat ik een week niks kan doen. Het zou doodzonde zijn wanneer ik voor een 33ste plaats in de wegrit een dikke streep door mijn tijdrit moet zetten. Het risico was gewoon te groot.”
Pijnstillers
Off the record zeggen de doktoren nog altijd dat Dumoulin zijn kunstje in de individuele beproeving in het natuurreservaat Grumari succesvol gaat voltooien. Tot dusver heeft de Maastrichtenaar nog geen pijnstiller gebruikt. Woensdag zal hij normaal wel verdoofd worden, zodat hij zeker door de pijngrens heen kan trappen.
Fysiek kan het misschien wel, maar mentaal moet de Maastrichtenaar er zelf ook weer in gaan geloven. Logischerwijs overheerst de onzekerheid. „De doktoren hebben inderdaad heel veel vertrouwen, maar ik maak me wel zorgen. Ik heb de laatste dagen wel geen pijn, maar ik kan met die hand nog altijd niet echt knijpen. Met iedere beweging die ik maak probeer ik mijn pols te ontlasten. Ik heb mijn fiets nog niet in de afdaling gesmeten of volle bak geremd in bochten. Dat zorgt voor twijfels.”
Bron: Telesport
