Ajax deelde niet alleen een mentale dreun uit, het legde feilloos de zwakke plekken van Feyenoord bloot: 2-1. De Klassieker maakte zijn status als ‘Wedstrijd van het Jaar’ volledig waar. Een meeslepend competitieslot gloort, zo constateert voetbalverslaggever Sjoerd Mossou.
Ajax-Feyenoord was 85 minuten oud, toen Dirk Kuyt als een soort linksback in de achtervolging moest, hollend achter Bertrand Traoré aan. De Klassieker telde gisteren  wel meer typerende momenten, maar dit beeld vertelde wel zo’n beetje het verhaal van de hele middag.
Kuyt oogde traag, stram, machteloos. Traoré liep haast achteloos bij hem weg, als een fitte sprinter tegen een vermoeide duurloper, precies zoals heel Feyenoord achter Ajax aan leek te rennen, de hele wedstrijd lang.
De hamvraag voor de komende weken is helder: hoe gaat koploper Feyenoord om met deze vernederende draai om de oren? Want wat vooraf al ‘De Wedstrijd van het Jaar’ werd genoemd, zette het slot van de competitie ook daadwerkelijk onder hoogspanning, zes wedstrijden voor het einde.
,,Het kan nog heel leuk worden,” zei Ajax-trainer Peter Bosz na afloop, subtiel nog wat druk verplaatsend van Amsterdam naar Rotterdam.
Feyenoord heeft dit seizoen vaker laten zien goed om te kunnen gaan met tegenslag, zoals Ajax vrijwel nooit twee goede wedstrijden achter elkaar speelde. De voorsprong is bovendien nog altijd drie punten, plus een beter Rotterdams doelsaldo.
Maar de impact van de Klassieker wierp onmiskenbaar een schaduw vooruit. Feyenoord verloor niet alleen de punten, het kreeg ook mentaal een dreun, terwijl het op pijnlijke wijze ondervond hoe smal de eigen selectie is.
Waar Ajax zijn blessures moeiteloos opving, moest Feyenoord na tien minuten verder met de statische pinchhitter Michiel Kramer in de spits. Bij elke wissel werd het Rotterdamse elftal significant zwakker, terwijl Ajax doodleuk een aanvaller van 12 miljoen euro kon opstellen – David Neres. Justin Kluivert was zelfs de beste man van het veld, als vervanger van Amin Younes.
Toen Feyenoord echter verder moest met Renato Tapia op het middenveld, werd de koploper meteen pakweg twintig procent zwakker, en niet voor het eerst dit seizoen. Ook veelzeggend: in de slotfase moest Gustavo Hamer noodgedwongen zijn debuut maken bij Feyenoord, omdat Bart Nieuwkoop – een talent zonder wedstrijdritme – met kramp naar de kant moest.
Toch werden zeker ook de veelgeprezen sterkhouders van Feyenoord omver geblazen in de Arena. Karim El Ahmadi, Eric Botteghin, Jan-Arie van der Heijden, Dirk Kuyt: ze oogden stuk voor stuk kwetsbaar onder de druk van Ajax, met name in de eerste helft.
De vliegende start hielp Ajax daarbij een handje. Lasse Schöne liet de wedstrijd ontbranden met een fenomenaal zondagsschot na één minuut: 1-0. Maar net zo bepalend was misschien wel de vroege blessure bij Feyenoord-topscorer Jørgensen. Prompt vloeide het geloof bij de Rotterdamse ploeg volledig weg – en werd het zelfs op duelkracht en wilskracht afgetroefd.
Ajax speelde bij vlagen voortreffelijk, met Ziyech als regisseur en Kluivert als ongrijpbare linkerspits. Traoré toonde zich wederom een meester in het kansen missen, maar de Afrikaan speelde zich net zo vaak uitstekend vrij. Aan de 2-0 van Neres ging een prachtige aanval vooraf, met Klaassen, Kluivert en Ziyech vloeiend combinerend.
,,We moeten vooral niet in de war raken”, zei Kuyt – en juist daar ligt de crux voor de koploper. Die opdracht is echter een stuk ingewikkelder geworden. ‘De Coolsingel is weer even een verboden woord in Rotterdam.
