Met grote moeite werd Wit-Rusland verslagen (1-3), maar wĆ©Ć©r mist Oranje een eindtoernooi – en hoop voor de nabije toekomst is er nauwelijks.
Al een uur voor de aftrap wist Oranje dat het voorbij was, door de 8-0 zege van Zweden op Luxemburg, maar zelfs winnen van Wit-Rusland bleek nog een hels karwei. In Borisov werd eens te meer bevestigd: Nederland heeft een kwaliteitsarm team zonder topspelers, op slechts de oude strijder Robben na, gestuurd door een bondscoach die er ā net als zijn voorgangers – geen enkele lijn in weet te krijgen.
Gelijkmaker Wit-Rusland
Zeker na rust zakte Nederland weer pijnlijk door zijn hoeven, met de gelijkmaker van linksback Maksim Volodko als logisch gevolg. Dat Oranje alsnog won, was niet zozeer aan het spelbeeld te danken. Hooguit was het een pleister op de diepe wonden van Robben, de aanvoerder die de 1-2 binnenschoot. Gejuicht werd er niet of nauwelijks, ook niet na de 1-3 van Memphis in blessuretijd.
In de dagen voorafgaand koesterde Oranje nog een vleugje ijdele hoop, maar die werd al ruim voor de aftrap verpulverd, dankzij de onwaarschijnlijke monsterzege van Zweden in Solna. Uitgerekend de uitslag die Advocaat vrijdag nog van tafel had geveegd met zijn nu al historische oneliner: ,,Wat is dat nou voor stomme vraag?āā
Je verzint het haast niet, al die cynische symboliek rond Oranje in de afgelopen drie jaar. Er staat haast geen maat meer op de neergang, en alles wat er in deze kwalificatiereeks mis kon gaan, gaat ook zoān beetje mis.
Kwaad tot erger
Van een onterecht afgekeurde goal tegen Zweden tot het ontslag van Danny Blind. Van de afgang in Frankrijk tot een stel hopeloos prutsende Luxemburgers. Van blessures tot blunders. Van kwaad tot erger in alle denkbare opzichten.
Ook het decor in Wit-Rusland paste vanavond feilloos bij de treurmars van Oranje. Slechts een paar duizend mensen bevolkten de tribunes van de Borisov Arena, een stadion dat nog het meest aan dat van Willem II doet denken, maar dan in een merkwaardig stuk Wit-Russisch niemandsland gelegen.
Grijze middenmoot
In alles voltrok zich hier een wedstrijd gespeeld in de grijze middenmoot van het Europese voetbal. Niet in de laatste plaats op het veld, waar Oranje voor rust zowaar een handvol serieuze kansen wist af te dwingen, maar domweg kwaliteit tekort kwam om echt vaart in de wedstrijd te krijgen.
De 1-0 van Davy Prƶpper was na 24 minuten een prima goal, na goed terugleggen van Arjen Robben. Vincent Janssen en Ryan Babel kregen ook daarna nog prima kansen, maar in alles bekroop je een gevoel van āwat maakt het ook uitā. Oranje speelde een wedstrijd tegen beter weten in.
Toen de Wit-Russen na rust met wat meer bravoure gingen spelen, begon Nederland prompt hevig te wankelen, en niet veel later was het gelijk. Advocaat bracht Bas Dost nog in de ploeg op zoek naar een overwinning, en die kwam er, maar in de slotfase mocht het vooral van geluk spreken dat het niet alsnog 2-2 werd.
ad.nl
