Sven Kramer verliest niet vaak, maar 2018 kan ondanks zijn olympische goud op de 5000 meter de boeken in als een van zijn slechtste seizoenen ooit. De reden blijft mysterieus.
Het is zondagmiddag, de laatste wedstrijd is gereden en de grootste allroundkampioen aller tijden zegt pijnlijk eerlijk: ,,Ik knok voor wat ik waard ben. Maar weet je, ik heb niet meer.’’ Was getekend: Sven Kramer. De man die zo ongenaakbaar leek als (negenvoudig) wereldkampioen, maar die dat nu niet langer is.
Een seizoen geleden domineerde Kramer nog. Hij stippelde zijn olympische route uit, sprak van een succesvolle blauwdruk voor het jaar erop en was nooit bang te erkennen dat het voor hem om één wedstrijd draaide: de olympische 10.000 meter in Zuid-Korea. Kramer verloor dit seizoen wel eens, maar nooit met cruciale gevolgen. Tot een paar weken geleden op die belangrijke tien kilometer. En vervolgens op de discipline waarop hij jarenlang domineerde, afgelopen weekeinde in Amsterdam. Zijn eerste allroundnederlaag sinds 2006, toen hij van Shani Davis verloor.
Een seizoen geleden domineerde Kramer nog. Hij stippelde zijn olympische route uit, sprak van een succesvolle blauwdruk voor het jaar erop en was nooit bang te erkennen dat het voor hem om één wedstrijd draaide: de olympische 10.000 meter in Zuid-Korea. Kramer verloor dit seizoen wel eens, maar nooit met cruciale gevolgen. Tot een paar weken geleden op die belangrijke tien kilometer. En vervolgens op de discipline waarop hij jarenlang domineerde, afgelopen weekeinde in Amsterdam. Zijn eerste allroundnederlaag sinds 2006, toen hij van Shani Davis verloor.
Fysiek
Hij is fysiek niet in orde, zegt hij. Om vervolgens het onderwerp af te kappen. ,,Ik kan er nog weinig over zeggen. Ik weet er zelf niet genoeg vanaf.’’ Wat dat ‘er’ is, blijft onduidelijk. In Zuid-Korea sprak hij over het neerzetten van zijn linkerbeen, wat niet goed ging. Nu zegt hij: ,,Maar die slag is niet de oorzaak, het is een symptoom. Wat het probleem is, weet ik niet. Ik rij al een tijd niet lekker.’’
En dus stond hij gistermiddag te luisteren terwijl ploeggenoot Patrick Roest werd gehuldigd. Een vreemde gewaarwording. ,,En dat is een understatement. Het is heftig.’’ Omschrijven hoe hij zich voelt vindt hij lastig. Machteloos? Gefrustreerd? Boos? ,,Moeilijk. Ik ben dit niet gewend. Zéker niet op allroundtoernooien. Dat is even slikken. Misschien ben ik wel te weinig uit mijn comfortzone geweest.’’
Sommige schaatsers gaan nu op vakantie, anderen rijden nog de wereldbekerfinale in Minsk. Kramer schaatste in Amsterdam de laatste wedstrijd van zijn seizoen, hem wachten onderzoeken. ,,Iedereen wil snel duidelijkheid, maar als het makkelijk was geweest, was het al gefixt.’’ Ploeggenoot en vriend Douwe de Vries grapt weleens: ,,Dan voel je eens wat wij elke dag voelen’’, als hij hoort dat Kramer moet afzien. Zondagmiddag haalt Kramer die woorden aan en zegt: ,,Er zal wel een kern van waarheid inzitten.’
door:ad.nl
