Steven Kruijswijk (31) leek deze Vuelta op weg naar de grote en beklijvende prestatie waar hij al jaren op jaagt. Maar in de laatste bergetappe viel hij alsnog van het podium. ,,Eeuwig zonde.’’
Steven Kruijswijk probeert steun te zoeken bij de ambulance waarnaast hij zijn fiets geparkeerd heeft. Het liefst zou hij hier op de top van Coll de la Gallina spontaan willen verdwijnen. In die ambulance bijvoorbeeld. De klap die Kruijswijk zojuist op de laatste Vuelta-beklimming te verwerken kreeg, is er een van het hardste soort. In de allesbeslissende etappe valt hij van het podium. Alejandro Valverde die twintig tellen voorsprong had in het klassement breekt, maar Enric Mas en Miguel Ángel López rijden zo ver weg dat de Vuelta voor Kruijswijk eindigt in mineur.
Terwijl Kruijswijk alles goed doet, 21 Vuelta-etappes lang. Hij rijdt oplettend, agressief, gedurfd en tactisch geslepen. Altijd met dezelfde instelling. ,,Ik bekijk het dag voor dag en blijf knokken.’’ Hij valt aan om zo de demarrages van rasklimmers als Simon Yates en López voor te zijn zoals op de steile flanken van Les Praeres. Of juist om zijn concurrenten op achterstand te zetten, zoals in de eerste van de twee afsluitende Andorra-ritten. In de tijdrit toont Kruijswijk zich de beste van de klassementsrenners.
door:ad.nl
