Op 25 april 2005 debuteerde Rafael Nadal (36) in de top 10 van het tennis. Vandaag is hij er voor het eerst in bijna achttien jaar (!) uit gekukeld. Voor even of definitief, dat wordt de komende maanden duidelijk. Nadal staat op de nieuwste lijst op de dertiende plaats.
Het was drie weken na het overlijden van paus Johannes Paulus II en twee dagen voor de eerste testvlucht van de Airbus A380, het grootste passagiersvliegtuig ter wereld. Nederland was in de ban van de gekkekoeienziekte. En Clarence Seedorf kleurde op die dag de voorpagina van deze krant met een oproep vanuit Milaan aan bondscoach Marco van Basten om hem toch gewoon te selecteren voor Oranje.
Seedorf was deze week opnieuw in het nieuws met zijn nieuwe baan bij de KNVB. Verder voelt 25 april 2005 als héél lang geleden. Premier Balkenende zat pas in zijn tweede van vier regeerperiodes. Aan de PlayStation 3 werd nog druk gesleuteld. Max Verstappen (7) stapte dat jaar in de kart voor zijn eerste officiële wedstrijden. En won die, uiteraard.
Het was ook de dag dat Rafael Nadal, een 18-jarige spierbundel uit Mallorca, op plek 7 binnenkwam in de mondiale top 10 van het tennis. Op het gravel van Barcelona had hij een dag eerder de finale gewonnen. Met die vijfde ATP-titel bereikte hij een nieuwe mijlpaal. Roger Federer voerde de wereldranglijst aan, voor Lleyton Hewitt en Andy Roddick. Meteen achter Nadal kwamen Andre Agassi en Carlos Moya. ‘Het is briljant om de nummer 7 van de wereld te zijn’, zei de Spanjaard, nadat hij in een mouwloos shirt met zware topspinballen van Juan Carlos Ferrero had gewonnen.
Wist hij veel dat het 17 jaar, 10 maanden en 23 dagen zou duren voordat hij de magische top 10 zou verlaten. Want dat gebeurt na dit weekeinde, als de punten van het masterstoernooi in Indian Wells worden verrekend. Nadal speelde er vorig jaar de finale, maar kon dit jaar door een blessure niet meedoen en verliest daardoor 600 punten. Hij zakt naar plek 13 of 14, na 912 officiële weken op nummer 1. Het is een van de meest indrukwekkende prestaties ooit in de sport. Bijna zijn halve leven stond hij in de top 10.
En dat met een rijk blessureverleden. Kwetsuren aan zijn enkel, voet, knie, pols, elleboog en buik hielden hem per keer maanden aan de kant. Tussendoor waren er blessures aan onder meer hamstring en rug. Bij elf grand slams kon Nadal niet meedoen, nog eens zeker vijf keer moest hij zich door een blessure terugtrekken of verloor hij vroegtijdig. Bij de Australian Open werd Nadal eerder dit jaar in de tweede ronde uitgeschakeld. Hij kampte met heupproblemen en miste vervolgens de rest van het hardcourtseizoen.
Dat al die onderbrekingen hem nooit uit de top 10 wierpen, is veelzeggend. Als Nadal wel fit was en speelde, won hij bijna 83 procent van zijn partijen. Dat kan alleen Novak Djokovic hem nazeggen. Met 92 titels, waarvan een met diezelfde Djokovic gedeeld record van 22 grand slams, verzamelde Nadal elk jaar weer voldoende punten om bij de beste tien spelers te blijven horen.
En hij kan er over een paar weken ook zomaar terugkeren. Zijn rentree staat gepland voor het masterstoernooi in Monte Carlo volgende maand. Op gravel, en dus een reële kans op een goed resultaat. Omdat Nadal vorig jaar niet speelde in het prinsdom, is elk punt winst. Tot Roland Garros heeft hij dit jaar sowieso niet veel te verdedigen. In Parijs zelf wel, daar won hij vorig jaar voor de veertiende keer.
Over het naderende einde van Nadals carrière wordt volop gespeculeerd. Tegelijkertijd schrijft niemand hem af, juist door al die succesvolle comebacks. Op 36-jarige leeftijd is dat moeilijker dan voorheen. De komende maanden gaat blijken hoe ver Nadal gaat komen.
ad.nl
