BALTIMORE — Eén moment op donderdagavond maakte haarscherp duidelijk wat de Cincinnati Bengals de voorbije negen duels moesten missen.

Joe Burrow stapte zelfverzekerd de pocket in en schilderde een perfecte pass richting Andrei Iosivas, die koel afrondde voor een touchdown tegen de Baltimore Ravens. De quarterback ontlaadde daarna al zijn opgekropte energie met een oerkreet en een stevige helmknal tegen left tackle Orlando Brown Jr.
Na ruim twee maanden revalideren van een geopereerde teenblessure, liet Burrow in het M&T Bank Stadium zien dat hij terug is. Met twee touchdownpasses leidde hij de Bengals naar een overtuigende 32-14 zege, het einde van een serie van vier nederlagen en de eerste overwinning op Baltimore sinds de play-offs van 2022.
“Er is geen beter gevoel dan hard werken en beloond worden,” aldus een zichtbaar opgeluchte Burrow.
De Bengals-aanvoerder noteerde 24 completions op 46 pogingen, goed voor 261 yards, en speelde een foutloze wedstrijd. Toch kwam Cincinnati moeizaam op gang: vier trips naar de red zone leverden aanvankelijk geen touchdown op, inclusief een reeks waarin de Ravens vier keer op rij hun goalline wisten te verdedigen.
Door in cruciale situaties Ja’Marr Chase te blijven zoeken — die al binnen drie kwarten op 100 yards zat — bleef de aanval overeind. Pas na rust vond Burrow echt zijn ritme.
“De hele eerste helft waren mijn voeten onrustig,” gaf hij toe. “In de tweede helft voelde ik me weer comfortabel en kon ik de ballen leggen waar ik wilde.”
Het kantelpunt volgde met een onwaarschijnlijke one-handed catch van tight end Tanner Hudson, die al draaiend binnen de lijnen bleef en zo de voorsprong uitbreidde naar 19-7 halverwege het derde kwart. Volgens coach Zac Taylor “een actie die het hele team vertrouwen gaf”.
Daarna kwam het hoogtepunt: een sierlijke worp van Burrow over een verdediger in zone, recht in de handen van Iosivas. “Hij draaide niet helemaal zoals ik wilde, maar hij kwam perfect terecht,” glimlachte Burrow later.
Opvallend genoeg speelde Burrow met een speciaal pedaal in zijn linkerschoen. Tijdens de warming-up testte hij zijn mobiliteit al intensief — en in de wedstrijd kreeg zijn herstelde teen geen moment rust. Volgens Next Gen Stats gooide hij acht keer terwijl hij aan het rennen was en voltooide hij zes van die pogingen voor 55 yards en een touchdown.
Zelf spreekt Burrow van een positieve verrassing: “Ik was mobieler dan ik verwacht had. Het voelt alsof het systeem dat we hebben opgebouwd, met aangepaste schoenen en herstelroutines, echt werkt.”
Na afloop klonk er vooral opluchting en dankbaarheid. Zes jaar vol blessures en revalidatieproces ten spijt, stond hij weer waar hij wilde staan.
“Er is zoveel tijd, zoveel werk en zoveel steun in gaan zitten,” zei hij. “Ik ben trots dat ik terug ben.”
— D.B


