Bijgekomen van de eredivisie, Champions League, Europa League en de WK-kwalificatieduels? Mooi, dan heeft u een kleine – vrijwel voetballoze – week om u voor te bereiden op de Confederations Cup. Het FIFA-toernooi staat al jaren op de kalender, maar wil maar niet echt status krijgen. Wij blikken vooruit op het stiefbroertje van de internationale toptoernooien, samen met EK voor vrouwen de enige eindronde van deze zomer.
Niet valsspelen – dus niet aan collega’s vragen of Google gebruiken – en goed nadenken. Of gokken. Een opdracht voor de echte liefhebber: noem de winnaars van de laatste drie edities van de Confederations Cup? Vermoedelijk heeft u hier niet direct een antwoord op. En zo wel: chapeau!
Toegegeven: de vraagstelling is flauw. Brazilië won namelijk elk van de drie laatste uitgaves. Maar zo makkelijk als de gemiddelde voetballiefhebber de laatste landskampioenen of Champions League-winnaars kan opdreunen, zo onbekend en onbemind is de Conferedations Cup. Hoewel de FIFA het toernooi uit alle macht onder de aandacht probeert te krijgen, loopt het grote publiek er bepaald niet warm voor. Maar in deze zomer waarin de mannen geen EK, WK of Olympische Spelen afwerken, en het EK voor vrouwen nog zo ver weg is, is het wél een prima medicijn voor de verplicht afkickende voetbalverslaafde.
Kunstmatig
Het toernooi werd in het leven geroepen door – en in 1992, 1995 en 1997 afgewerkt in – Saoedi-Arabië, voordat wereldvoetbalbond FIFA de organisatie in 1997 overnam en het deelnemersveld uitbreidde naar acht teams. Vanaf dat jaar heeft de FIFA Confederations Cup zijn huidige vorm en naam. Waar de eerste vier edities nog om de twee jaar werden gehouden, wordt het toernooi sinds 2005 – net als het WK en EK – om de vier jaar gehouden. Bovendien is het gastland de laatste jaren het land dat een jaar ná de Confed Cup ook het WK organiseert.
Het zijn allemaal pogingen van de FIFA om het wat kunstmatige toernooi te pluggen, de bond noemt het zelfs ‘het op één na grootste toernooi ter wereld’. Zo ziet verder overigens niemand het. Neem de Duitse ploeg. Het zijn mooie woorden van bondscoach Joachim Löw, op de website van de FIFA. ,,Dit is een mooi toernooi, en belangrijk ook. We nemen het zeker serieus, zijn gefocust en willen het best mogelijke resultaat halen.” Dat zal wel zijn, maar ondertussen reist hij met een B-selectie af naar Rusland.
Zo laat Löw vrijwel al zijn wereldsterren – denk aan Toni Kroos, Manuel Neuer, Mats Hummels, Sami Khedira en Mesut Özil – thuis, maar mogen spelers als Diego Demme, Sandro Wagner, Marvin Plattenhardt, Benjamin Henrichs én Ajacied Amin Younes zich laten zien. Het valt Löw niet kwalijk te nemen. In de toch al overvolle speelkalender komt het toernooi voor vermoeide topspelers als een onsmakelijk en onwenselijk toetje.
Oranje links
Zijn er dan helemaal geen redenen om te kijken? Natuurlijk wel! Ten eerste: de televisiekijker hoeft zich niet in te spannen, dus de eerder genoemde oververmoeidheid speelt voor de fans geen rol. Maar daarnaast valt er op papier genoeg te genieten. Zo komt Europees kampioen Portugal met de volledige armada naar Rusland, en zal supervedette Cristiano Ronaldo er alles aan doen om nog maar eens een beker te veroveren. Wat nou vermoeid? En Copa América-winnaar Chili staat met al zijn sterspelers eveneens garant voor spektakel.
Bovendien zijn er meer dan voldoende ‘Nederlandse’ links. Naast Younes zijn ook Nieuw-Zeelanders Tamati Williams (RKC Waalwijk) en Ryan Thomas (PEC Zwolle), Australiër Ajdin Rustic (FC Groningen), Kameroener André Onana (Ajax) en de Mexicanen Andrés Guardado en Héctor Moreno (beiden PSV) in Nederland actief. Daarnaast herbergt de selectie van Australië met Aaron Mooy en keeper Mitchell Langerak twee spelers met Nederlandse roots, voor wat het waard is.
Vloek
Het toernooi gaat zaterdag om 17.00 uur van start, dan neemt gastland Rusland het op tegen Nieuw-Zeeland. In Groep A spelen ook Portugal en Mexico, terwijl Groep B bestaat uit Kameroen, Chili, Australië en Duitsland. Op zondag 2 juli weten we dan uiteindelijk wie zich de tiende winnaar mag noemen.
De kans dat het toernooi gewonnen wordt door een land dat dat nog niet eerder presteerde, lijkt behoorlijk groot. Van de vijf landen die de Confederations Cup al eens de lucht in mochten steken, doet dit jaar alleen Mexico mee. Maar de kans dat het winnende land volgend jaar ook wereldkampioen wordt? Die is nihil. Bekend fenomeen is De Vloek van de Confed Cup: nog nooit wist een winnaar ervan het daaropvolgende WK te winnen. Het geldt dus niet bepaald als goede voorbode voor de mondiale eindronde.
Het mag misschien als een verplicht nummertje voelen, en door sommigen ook zo benaderd worden, maar bovenal is de Confederations Cup ‘gewoon’ een rollende bal met twee ploegen en een scorebord. Natuurlijk is het EK Vrouwen dat ook, maar dat toernooi begint pas over een dikke maand. En dus kunnen we tot die tijd genieten van een paar van de grootste voetballers van de wereld. Of het nou een moetje is, of niet.
ad.nl
