Zelf was hij een superster die zelden behoefte had aan de spotlights. Diezelfde filosofie lijkt Zinédine Zidane nu ook op Frankrijk los te laten. Minder sterrenstatus, minder show en vooral weer meer voetbal: in enkele dagen tijd heeft de nieuwe bondscoach Clairefontaine al naar zijn hand gezet. Op het veld is zijn revolutie voorlopig wel subtieler.
“Een Franse revolutie.”
Geen bulderende bestorming van de Bastille deze keer. Wel een stille omwenteling die zich vorige week geruisloos voltrok, diep in de bossen ten zuidwesten van Parijs.
Daar staat het kasteel van Montjoye, waar de Franse voetbaladel zich enkele keren per jaar terugtrekt in Clairefontaine. En waar onder de nieuwe bewoner Zinédine Zidane plots andere hofregels gelden.
Tot voor kort lag er bij iedere interlandperiode een blauwe loper klaar voor de spelers. Jules Koundé en co maakten van hun aankomst bij de nationale ploeg steevast een modeshow.
M’as-tu-vu, zeg maar.
Tientallen fotografen en cameramensen legden iedere outfit vast, waarna de beelden de wereld rondgingen.
Vorige week was de loper weg. De fotografen ook. Geen grote verklaring van Zidane. Gewoon: gedaan.
Het past perfect bij de man die Frankrijk na veertien jaar Didier Deschamps opnieuw richting moet geven. Als voetballer liet Zidane liever zijn voeten spreken. Hij kan een verhaal vertellen zonder zijn mond te openen. Als mens bleef hij ondanks zijn bijna mythische status zo altijd wat mysterieus.
Bij Les Bleus moeten de franjes nu ook weg. Meer aandacht voor de kern.
Knipbeurt
Clairefontaine moet in de eerste plaats opnieuw een voetbaloase worden.
Journalisten en fotografen mogen de aankomst van de spelers niet langer bijwonen. Individuele interviews tijdens het verblijf worden eveneens geschrapt en op persconferenties zit Zidane voortaan alleen, zonder international naast zich.
Zelfs voor een knipbeurt moeten de sterren voortaan wachten. De persoonlijke kappers – die tegenwoordig de deur platlopen in voetbalcomplexen – zouden niet meer worden toegelaten op het domein. Een ogenschijnlijk futiel detail, maar wel eentje dat past binnen dezelfde filosofie.
“Ik pleit niet voor soberheid. Iedereen mag hier aankomen zoals hij wil”, nuanceerde Zidane zelf zijn aanpak.
Maar aan alles voel je dat hij vooral wil dat het kasteel in Clairefontaine opnieuw wat meer een vesting wordt. Minder theater rond de ploeg. Meer sereniteit rond de sterren.
Sterrenstof
De onzichtbare hand van Zidane was dus meteen voelbaar bij Frankrijk, maar op het veld werden de torenhoge verwachtingen nog niet ingelost.
Het moet gezegd: het Franse blok staat dichter bij elkaar – letterlijk en figuurlijk. De buitenspelers blijven minder nadrukkelijk tegen de zijlijn plakken en de afstand tussen middenveld en aanval wordt kleiner.
En vooral één principe valt op: Frankrijk wil niet langer wachten tot een van zijn sterren iets verzint. Zidane wil van een verzameling uitzonderlijke individualisten vooral weer een geheel maken.
Niet dat Zidane plotseling allergisch is geworden voor sterrenstof. Daarvoor heeft hij er zelf te lang tussen geleefd. Bij zijn eerste selectie noemde hij Mbappé, Dembélé en Olise ook gewoon “buitengewone spelers”. Zijn bedoeling is niet om hun licht te dimmen, maar om het beter af te richten.
Mbappé opnieuw vanaf links, Dembélé centraal en Olise vanaf rechts: Zidane wil zijn beste voetballers vooral op de plek krijgen waar hun kwaliteiten het meest tot hun recht komen. De sterren mogen dus gerust blijven schitteren. Alleen liefst wanneer de stadionlichten aangaan.
Ik pleit niet voor soberheid, hoor.
Alleen: de eerste contouren daarvan waren vrijdag in Turkije wel al zichtbaar. De uitvoering was dat veel minder.
Frankrijk won met 0-1 dankzij Mbappé, maar moest daarvoor diep gaan. De eerste helft was slordig en aarzelend, balverlies stapelde zich op en zelfs tegen tien Turken slaagden Les Bleus er niet in om de wedstrijd definitief dood te maken.
“Een moeilijk debuut”, oordeelde L’Équipe. “Zidane heeft nog veel werk.”
En dus krijgt de stille revolutie van de nieuwe bondscoach vanavond meteen een interessante tweede test.
Bovendien ontbreekt uitgerekend de man rond wie jarenlang zoveel van het Franse voetbal draaide: Kylian Mbappé. De prins maakte tegen Turkije het enige doelpunt, maar blesseerde daarbij zijn linkerknie en verliet het Franse kamp.
Misschien maakt dat de opdracht van Zidane zelfs nog wat tastbaarder. Frankrijk heeft nog altijd sterren genoeg met Dembélé, Olise, Doué … Maar Zidane wil niet dat Frankrijk wacht tot een van die namen toevallig het felst blinkt. Hij wil een ploeg die hen net in staat stelt om dat te doen.
Voor die opdracht wordt vanavond in Brussel de loper toch weer even uitgerold.
Bron: Sporza
