QN Sport+ Television N.V.

De vooruitziende blik van Dumfries: ‘Ik werd uitgelachen en voor gek verklaard’

Tijdens het laatste eindtoernooi van Oranje speelde Denzel Dumfries nog in het amateurvoetbal bij Barendrecht, zeven jaar later ontpopte de 25-jarige rechtsback zich bij de rentree op een eindronde tot held van het Nederlands elftal. En dat allemaal dankzij een vooruitziende blik.

Als speler van de A1 van Barendrecht stond Dumfries er namelijk op dat hij geen officiële interland voor Aruba zou spelen, toen bondscoach Giovanni Franken hem vroeg of hij voor de nationale ploeg wilde uitkomen. De op dat moment zeventien jaar oude Dumfries stemde toe, maar niet nadat hij uitvoerig onderzoek had gedaan naar de status van de te spelen wedstrijd. ‘Ik wilde geen officiële interland spelen’, vertelde hij in april 2016 aan VI, dat een bezoek bracht aan Sparta (dan nog uitkomend in de Eerste Divisie) om een reportage te maken over de talentvolle verdediger, die dan net zijn debuut heeft gemaakt bij Oranje Onder-20.

In de lente van 2016 werd Dumfries nog een toekomst als rechter centrale verdediger voorgespiegeld, maar hij onderscheidde zich toen al op de manier die we bij Oranje nu zo goed van hem kennen. ‘Met zijn rushes zorgt hij voortdurend voor dreiging, maar soms oogt het ook wat onbezonnen’, zo luidt de omschrijving van zijn speelwijze. ‘Ik kan mijn energie kwijt. Lekker opstomen, al moet ik dat wel doseren. Het liefst ga ik elke aanval mee naar voren. Ik heb paardenlongen, altijd gehad’, aldus Dumfries, die – zoals Daley Blind het prachtig verwoordde – tegen Oekraïne ‘de hele avond heeft lopen stieren over over de rechterkant’, ruim vijf jaar geleden.

 

De optie om voor het Nederlands elftal uit te komen, had Dumfries zeven jaar geleden dus al in zijn achterhoofd toen hij inging op de invitatie om voor de Arubaanse nationale ploeg uit te komen. Hij speelde in maart 2014 mee in twee oefenduels. ‘Ik scoorde in mijn tweede interland tegen Guam, het was een geweldige ervaring’. En dat terwijl hij zich eigenlijk meer Surinamer voelt. ‘Toen ik tien jaar was, hebben we een half jaar op Aruba gewoond. Het was mijn vaders droom, maar het werkte niet. Voor mij pakte dat niet ongelukkig uit. Want Aruba is schitterend, maar als je voetballer wilt worden zit je op de verkeerde plek.’

Dat hij voetballer wilde worden, was Dumfries al snel duidelijk. Alleen duurde het wel even voordat een bvo hem oppikte. ‘Excelsior toonde interesse, maar ik zat in havo 5 en wilde liever bij Barendrecht blijven.’ In de kaartenbakken in Zeist kwam zijn naam dan ook helemaal niet voor, maar toch trok Dumfries in 2014 een duidelijke lijn: een officiële interland wilde hij niet spelen. ‘Ik was daar heel scherp in, ik deed het gewoon niet. Ik werd erom uitgelachen ja, mensen verklaarden me voor gek. Dat was een ideale drijfveer om hun ongelijk te bewijzen.’ Daarin is Dumfries glansrijk geslaagd, met zijn rol als EK-held van Oranje als volgend bewijs.

vi.nl