Deceptie voor Ajax in finale

Tegen een decor van 22 doden in de Manchester Arena is de club van Daley Blind de prijs gegund, maar hier in Stockholm hoorden de dramatische gebeurtenissen van maandagavond niet mee te spelen. Voor Ajax ging het om een puur sportieve en historische prestatie.

Dat het een eindstrijd was vol emoties begreep iedereen. Misschien dat de grote lading de Amsterdammers in de openingsfase wel degelijk heeft dwars gezeten. Spanning speelde een rol bij het gros van de jeugdige Ajacieden. Wat wil je, zes man jonger dan 21 jaar in een Europese finale. En dat tegen een club van wereldfaam die gewend is om elk jaar met ‘silverware’ onder de armen naar huis te gaan.

Het duurde bijna een kwartier voordat Ajax via Amin Younes de eerste bal in het zestienmetergebied van Manchester United kreeg. De springende Davy Klaassen werd er niet mee bereikt. Pas toen Bertrand Traoré besloot te gaan zwerven, kwam het eerste schot op doel. De Afrikaan had als een van de weinigen geen last van plankenkoorts. Hij durfde zich te tonen, eiste ballen op en besloot op het juiste moment zijn ploeggenoten een hart onder de riem te steken met een aantal sterke acties.

Had hij Jario Riedewald ook maar kunnen bereiken. Die gooide om onverklaarbare reden in de de openingsfase de bal pardoes naar Juan Mata, terwijl hij riep dat zijn medespelers naar voren moesten gaan. Mata bediende Marouane Fellaini, die op zijn beurt de vrijstaande Paul Pogba vond. Het schot van de Fransman werd van richting veranderd door de voet van Davinson Sanchez en daardoor was doelman Andre Onana kansloos: 0-1.

Het was een mokerslag voor het enthousiaste en vol met aanvallende ideeën gevulde Ajax-elftal. De vroege voorsprong speelde Jose Mourinho volledig in de kaart. Hij was toch al niet van plan veel initiatief te tonen en het accent te leggen op verdedigen. Met hier en daar een counter van de razendsnelle Marcus Rashford.

De sfeer in de Friends Arena van Stockholm werd er niet door aangetast. Het enorme leger van Ajax-fans, dat overdag de hele stad op een vrolijke manier op stelten had gezet, was op alle fronten overheersend. Er waren veel meer dan de opgegeven tienduizend aanhangers naar Stockholm gereisd en er zaten er ook veel meer in het stadion.

De Ajax-aanhang vulde een gigantisch deel van het stadion en probeerde het elftal over het dode punt heen te schreeuwen. Net toen dat een beetje leek te lukken en Ajax via Ziyech en Traoré weer in de wedstrijd kwam, volgde vlak na rust de tweede opdoffer. Uit een hoekschop won Chris Smalling het kopduel, waarna de irritante Henrikh Mkhitaryan (kreeg pas na vijf overtredingen op Veltman een gele kaart) de punt van zijn schoen net voor het hoofd van Veltman kon krijgen: 0-2.

De belangrijkste man van Ajax, als het om doelpunten maken gaat, zat in de tang bij het centrale verdedigingsduo Blind en Smalling. De Nederlander had Kasper Dolberg kennelijk goed bestudeerd, want hij wist exact wanneer hij voor de jonge Deen moest kruipen.

Bosz verloste Dolberg na een uur uit zijn lijden, bracht de duurste aankoop van het seizoen David Neres in op de vleugel en dirigeerde Traoré naar de punt van de aanval. Het mocht niet meer baten. Voor de ogen van de zich op krukken voortbewegende Zlatan Ibrahimovic werd Ajax afgetroefd door de nummer zes van Engeland.

Een kleine pleister op een gapende wond in het hart van Manchester. Ajax houdt een andere wond aan de finale over.

Telesport