Zijn ogen fonkelen al bij de gedachte dat er in deze Tour de France wellicht iets speciaals in het verschiet ligt. Aan de Normandische kust heeft Tom Dumoulin zich in de positie gemanoeuvreerd om zich te laten vereeuwigen in een illuster rijtje.
Eddy Merckx, Freddy Maertens en Bernard Hinault zijn de enige drie renners in de geschiedenis die in één jaar tijd zowel de leiderstrui droegen in elk van de drie grote rondes en tevens minimaal een etappe wonnen. Dumoulin presteerde het in de Ronde van Spanje vorig jaar door twee ritten te winnen en zes dagen het rode leiderstricot te dragen. Tijdens de Girostart in Apeldoorn won de 25-jarige Limburger de openingstijdrit, waarmee hij tevens het roze veroverde, om daar eveneens zes ritten in rond te toeren.
Met die feiten in zijn achterhoofd kraakte hij gisteren op de slotklim naar Cherbourg-en-Contentin, maar weigerde hij te breken. Een verkoudheid speelde hem parten de afgelopen dagen, waardoor de topvorm er (nog) niet was.
„Ik voelde me niet heel goed en daardoor draaide ik te ver van achteren die klim op. Het was super hectisch en ik had geen zin om te vallen, dus bleef ik uit de verdrukking”, legt hij uit. Toch handhaafde Dumoulin zich in de eerste groep, met zijn blik gericht op het geel dat Peter Sagan veroverde en waar hij veertien tellen van verwijderd is.
Een doel dat vorig jaar nog zo hopeloos mislukte. In de derde etappe naar de Muur van Huy zou de renner van Giant-Alpecin in 2015 de leider van de Tour worden, maar een valpartij zette een kruis door zijn plannen. Nu kan hij dus revanche nemen met meteen een prachtige bonus, waarmee hij een voorname plaats krijgt in de geschiedenisboeken.
„Ik zou niet eens weten wie het weleens gelukt is om alle drie de leiderstruien en een rit te winnen binnen een jaar. Misschien iemand ergens in de oudheid?”
De getalenteerde Limburger houdt wel van een uitdaging en is zo’n belhamel die de mensen graag verrast. „Ik voel me niet slecht, hoor. Anders zit ik hier niet van voren. De komende twee dagen zijn er lange ritten, maar niet bijzonder lastig. Dus daar kan ik misschien weer wat sterker worden.”
De gele droom moet uitkomen in rit vijf naar Le Lioran, met een 36 kilometer lange finale, die gelijkenissen vertoont met een topattractie in Disneyland Parijs. Dan vormen de Pas de Peyrol (5,4 km à 8,1%), Col du Pertus (4,4 km à 7,9%) en Col de Font de Cère (3,3 km à 5,8%) een ware achtbaan. „Adriaan (coach Helmantel, red.) heeft die finale gezien en zegt dat het heel lastig is. Het wordt moeilijk om daar toe te slaan. Maar goed, je weet het nooit.”
„Het zou in ieder geval heel speciaal zijn als ik me naast dat trio namen zou scharen”, antwoordt hij vervolgens bij het horen van de drie levende wielerlegendes Merckx, Hinault en Maertens. „Een mooi rijtje, maar het blijft ook extreem lastig ze te evenaren, zeker omdat er in de eerste helft van deze Tour geen tijdrit is.”
Telesport
