De US Open kampt in de eerste week met een recordaantal opgaves. De warmte en blessures aan het einde van een lang tennisjaar eisen hun tol. Omdat het in de meeste gevallen gaat om mannen, wordt in Amerika de vraag gesteld of het wel zo verstandig is om best-of-five te blijven spelen.
Jack Sock kon Ruben Bemelmans niet eens meer een hand geven. Hij probeerde zijn arm nog wel op te tillen, maar gaf de strijd met zijn lichaam snel op. De Amerikaan zat midden op de baan, met twee man naast hem die moesten voorkomen dat hij opnieuw zou omvallen. Een paar koude handdoeken in de nek, een icepack in zijn broek, tollende ogen.
Nee, het was geen fraai gezicht. Jack Sock had al de gehele partij last gehad van de hitte. Hij slikte pillen, nam af en toe veel tijd tussen de punten, maar stond ondanks alles wel met 2-1 in sets voor tegen de Belg Bemelmans. Maar toen ging het mis. Geveld door kramp, en de hitte, stortte Sock achterover op het hardcourt, plat op zijn rug. De toegesnelde verzorger maakte met twee handen direct een gebaar naar de scheidsrechter: over en uit.
Sock was in de nacht van donderdag op vrijdag de dertiende speler die bij de US Open, pas vier dagen onderweg, moest opgeven. Niet veel later gevolgd door nummer 14, de Oezbeek Denis Istomin. Onder de veertien zijn twaalf mannen. Niet allemaal werden ze geveld door de warmte, sommigen hadden last van blessures. Het is weer een lang tennisjaar geweest. Maar al die voortijdige opgaves roepen wel de vraag op hoe lang het spelen om best-of-five nog blijft bestaan in het tennis. Voor wie doen ‘we’ dat eigenlijk?
Vijfsetter
Het is vooralsnog een discussie onder (vooral Amerikaanse) volgers. De tennissers zelf hoor je niet klagen. De meesten vinden het juist de charme van een Grand Slam-evenement om te spelen om drie gewonnen sets. Zeker de toppers. Die weten dat, hoe langer een partij duurt, de kans op een vroege uitschakeling kleiner wordt. Andy Murray kon het zich in de tweede ronde tegen Adrian Mannarino permitteren om de eerste twee sets te verliezen. Daarna was hij wakker en snel klaar met de Fransman.
Toch is de vraag of de vijfsetter wel het eeuwige leven heeft, gerechtvaardigd. Zeker bij de Grand Slam-toernooien in Melbourne en New York, waar de temperaturen steevast tussen de 30 en 40 graden schommelen. Marathonpartijen zijn slecht voor de gezondheid van de spelers. Daar komt bij dat de huidige tendens in de sport juist is: korter, sneller, spectaculairder. Ook ingegeven door de televisie. Daar zien ze de aandacht verslappen bij partijen van vier of vijf uur. Bovendien, zeggen critici, is tennis een technische sport. Wie het beste overweg kan met racket en bal, moet winnen, niet de fitste speler.
Bron: ad.nl
