Seattle – De Rode Duivels beleefden niet hun droomscenario in hun eerste WK-match. In een zeer moeizame partij tegen Egypte kwamen de Belgen 0-1 achter, maar dankzij een stevige invalbeurt van Big Rom werd toch nog een gelijkspel afgedwongen via een owngoal. De groepswinst zal moeten afgedwongen worden tegen Iran en Nieuw-Zeeland.
We have a dream that one day…Belgium will win the World Cup. Het decor was fantastisch: een zonovergoten dag in Seattle, een megalomaan stadion tot de nok gevuld met 66.775 uitzinnige fans, Misjel – de vrouw van Courtois – die zelfs haar nagels had gelakt in de Belgische driekleur…. De Rode Duivels begonnen in de USA aan hun American Dream.
Wat ontbrak in deze grootse show, waren helaas goeie acteurs. De verwachtingen waren hooggespannen – de sfeer zat goed – maar de Belgen vielen uit hun rol in de eerste helft. Zo’n openingsmatch op een WK is altijd moeilijk, maar wat Youri Tielemans, Amadou Onana, Thomas Meunier brachten voor de pauze was niet goed. Dat was stevige plankenkoorts.
De vloek van de Farao’s daalde al over ons land heen in de 19de minuut. De stugge Egyptenaren konden uitbreken op de linkerkant. Onze rechtsback Thomas Meunier stond opeens tegenover twee man en liet te veel ruimte. Emam Ashour zette zijn voet tegen het leer en zijn schot schoof met 123 km per uur onder Thibaut Courtois door: 0-1. Wat een domper. De positieve Belgische vibes verdwenen aan dezelfde snelheid als de Egyptische knal.
Doku zwaar aangepakt
Wat doen de Belgen met zijn allen als het moeilijk gaat? Dan kijken we tegenwoordig met zijn allen naar Jeremy Doku. De man is sneller dan het licht, maar dat hebben de tegenstanders ondertussen ook begrepen. De Egyptenaren toonden zich bereid om Doks sneller bij zijn hoogzwangere Shireen te krijgen dan hij zelf dacht. Hoe ze hem aanpakten: duwen, trekken, fouten maken… Zo kun je iemand gewoon uit het toernooi torpederen, maar de ref liet veel toe. Speedy Jeremy was zelf ook een beetje onder de indruk, want hij kwam maar niet in zijn spel. Die ene goeie kans – een bal die De Ketelaere klaarlegde – knalde hij onbesuisd over.
De Belgen zullen moeten beseffen dat ze ook niet te afhankelijk mogen worden van Doku. Er is meer in het leven dan Doks. De opbouw verliep traag en mannen als Trossard of De Ketelaere gaven bijwijlen gewoon slechte passes. Kevin De Bruyne probeerde wel de openingen te vinden, maar de Duivels leken te wachten op een flits van onze spurtbom. De eerste helft was een sof.
Op de tribune had Misjel Gerzig – mevrouw Courtois haar mooi gelakte nagels – bijna afgebeten van de stress. Het moest sneller en beter na de pauze als de Belgen straks groepswinnaar willen worden in de poules. Maar Egypte bleef stug verdedigen en snedig counter. In de eerste helft had Courtois nog eens een schuiver moeten pareren en in de tweede helft sloeg hij ook een bal weg. Ook bij Rudi Garcia was zijn hemd doorweekt: de hitte en de nervositeit.
Lukaku brengt punch
De bondscoach greep wel in. De Fransman verving de zwakke Onana door Nicolas Raskin en Jérémy Doku ging even als valse negen voetballen. Daar lag iets meer ruimte en kwam hij wat beter in de verf. Als de stress bij Shireen even hoog was als in het Belgische sfeervak dan komt die baby ongetwijfeld wat vroeger. Da’s ook niet goed. Na een fout op Doku mikte De Bruyne de vrijetrap op de buitenkant van de paal.
De Rode Duivels hadden meer punch nodig, meer power. Die ballen moesten in de box bij een echte afwerker komen. Dat idee popte gelukkig ook bij Rudi Garcia op. Hij moest niet meer wachten: enter Romelu Lukaku. Helemaal fit of niet: het kon ons echt niet schelen. If there is somethings wrong in the neighbourhood, who you gonna call…. Big Rom.
En jawel hoor, Romelu Lukaku deed waarvoor hij gemaakt is: het verschil maken. De combinaties liepen wat vlotter en toen Meunier een bal voor doel legde, tekende onze topschutter present. Hij dwong de Egyptische defensie tot een owngoal. Dit was dus niet zijn 91ste doelpunt voor de nationale ploeg, maar zijn inbreng was o zo belangrijk. Hij stond er na twee seconden. Kudo’s.
De American Dream van de Rode Duivels kende dus niet de perfecte, verhoopte start. Een kopbal van (een sterke) Mechele en ééntje van Lukaku had België nog de zege kunnen opleveren, maar het bleef bij deze billijke 1-1. Dit was niet het gedroomde scenario, maar Egypte is normaliter wel onze sterkste tegenstander in deze poule. Voor de groepswinst zullen de Rode Duivels veel moeten scoren tegen Iran en Nieuw-Zeeland. De positieve vibes moeten nog niet de kast in, maar laat ze straks ook niet helemaal wegfladderen.
Bron: Het Nieuwsblad
