De tragische dood van Muriel Furrer (18) tijdens WK in Zürich zindert nog altijd na in wielerland. De Italiaanse renner Andrea Raccagni Noviero (20) heeft op Instagram een aangrijpende post gedeeld over zijn eigen schuldgevoel bij het overlijden van de Zwitserse wielrenster. ‘Omdat ik de kans had om te spreken en het niet gedaan heb.’
Muriel Furrer kwam acht dagen geleden om het leven na een val tijdens het WK tijdrijden voor vrouwen junioren in Zürich. Ze kwam zwaar ten val in een afdaling, waarna het naar verluidt lange tijd duurde voor ze werd gevonden en medische hulp kreeg. Het onderzoek naar de precieze omstandigheden van het ongeval is nog volop bezig, maar meer dan ooit is veiligheid het thema in de koers.
Ook voor de Italiaanse belofterenner Andrea Raccagni Novieiro, die uitkomt voor de Belgische ploeg Soudal Quick-Step. De Italiaan heeft op Instagram een aangrijpend pleidooi gehouden voor meer veiligheid én respect van organisatoren voor de renners. Maar hij vindt ook dat een deel van de schuld bij de renners zelf ligt.
‘Het is ook onze fout’, begint Raccagni Novieiro zijn relaas. ‘We zijn op een punt aanbeland dat we niet eens proberen om dingen te veranderen. Iedereen weet wat er gebeurd is. Ik kan er niet te veel over zeggen, omdat er nog een onderzoek loopt en ik niet meedeed aan die koers. Maar ik kan wél praten over wat ik heb ervaren. Elke renner die zoals ik de tijdrit heeft gereden, in welke categorie dan ook, heeft zijn leven geriskeerd in een afdaling die daar helemaal niet hoorde. En iedereen wist dat.

‘We beoefenen een sport die sowieso al heel gevaarlijk is en wanneer je beslist om mee te doen aan een koers weet je welke risico’s je neemt. Maar dit… dit is iets anders. Het toont aan dat mensen die de beslissingen nemen, niks geven om onze veiligheid. En wij hebben geen respect voor ons leven. We aanvaarden het gewoon, maar is dit wat we willen? De familie van Muriel wilde dit zeker niet. Ik betuig mijn medeleven aan hen, en tegelijkertijd verontschuldig ik me. Omdat ik de kans had om te spreken en het niet gedaan heb.’
‘Ik wil ook mijn excuses aanbieden aan jou, Muriel. Want zoals elke persoon van 18 jaar oud verdiende jij het om je leven volledig te beleven en niet om het op deze manier te verliezen. Ik voel me daar schuldig over. Ik zou willen dat elke renner die ooit een te gevaarlijke situatie heeft meegemaakt en er niets over gezegd heeft, ook zijn of haar verontschuldigingen aanbiedt. We moeten iets doen om iets te veranderen. Dat is aan ons. Omdat we de laatste tijd hebben gezien dat er iets niet werkt.’
‘Mijn wens is dat zoveel mogelijk renners – of eigenlijk iedereen in de wielerwereld – deze post deelt, zodat we zo luid mogelijk kunnen zijn om de sport waar we van houden iets veiliger te maken. Er zullen ideeën komen, we moeten ergens beginnen.’

Bron: ad.nl


