Het lachen vergaat Bauke Mollema

Na weer een tweede plek, deze keer op de berg van La Covatilla, is het lachen Bauke Mollema vergaan. Het was balen met een hoofdletter B: hij wist dat hij deze kans op de ritzege in de Vuelta had moeten verzilveren.

De finishlijn op La Covatilla ligt op 1965 meter, maar Bauke Mollema plakt er na bijna zes uur fietsen door de hitte nog wat hoogtemeters aan vast. Puur op frustratie rijdt hij nog even door naar het hoger gelegen restaurant van het Spaanse skioord. Maar als de weg stopt, kan hij niets anders dan omdraaien. Hij vlucht direct, als eerste, het hok in van de dopingcontrole en zal zich binnen hebben vervloekt. Ook zijn tweede kans op een etappezege in de Ronde van Spanje van 2018 heeft Mollema niet verzilverd.

Iets minder dan een uur eerder, op twintig kilometer voor de streep in een loodzware aanloop naar de slotklim, is de Amerikaan Ben King er vandoor gegaan. Mollema wacht eerst nog en vertrouwt te veel op medevluchter Thomas De Gendt, want die blijkt even later niet in staat het tempo bergop te volgen. Al snel blijkt dat de 31-jarige Groninger er alleen voor staat in zijn achtervolging op King. Diens voorsprong van anderhalve minuut weet hij nog terug te brengen tot een kleine twintig seconden, maar in de laatste kilometers breekt Mollema.

Waar King zich tot de koning van La Covatilla kroont en al zijn twee ritzege in deze Vuelta boekt, moet Mollema het voor de tweede keer doen met een tweede plek.

 Vier dagen eerder had het verlies amper invloed op het goede humeur van Mollema. Er komen meer kansen, verkondigde hij met bravoure. Boven op La Covatilla is het lachen hem vergaan. ,,Dit is balen. Als je zo dichtbij bent en het gat net niet dicht krijgt. Ik zag hem rijden, maar ik bleef hangen. Heel frustrerend.” In 2011 werd Mollema al eens tweede op dezelfde berg en hij staat nu op drie tweede plekken in Vuelta-etappes. ,,Ik had ze graag allemaal om willen ruilen voor een overwinning vandaag.”

King vertelt achteraf hoe hij bewust vroeg wegsprintte, juist omdat hij vooral Mollema vreesde. ,,Een pure klimmer, die het al heeft laten zien in de grootste wedstrijden ter wereld. Nu wordt hij weer tweede. Dat laat maar zien dat zo’n zware eerste week, in deze temperaturen, het niveau van iedereen naar beneden haalt.”

Mollema heeft zich laten verrassen, erkent hij. Hij is tactisch afgetroefd. De voorsprong die King snel opbouwt, blijkt te groot. ,,Hij reed geniepig weg. De Gendt maakte een heel sterke indruk op mij, maar die zei op een gegeven moment: ‘Als je wat wilt vandaag, moet je demarreren, want ik ben niet goed meer. Toen had hij al anderhalve minuut. Dat was net te veel.”

Terwijl Mollema staat te balen, moeten even verderop de klassementsfavorieten bijkomen van hun onderlinge gevecht. Simon Yates krijgt tot zijn eigen verrassing de rode trui om gehangen. Steven Kruijswijk staat over zijn fiets gebogen; zijn ploegmaat George Bennett is tegen een dranghek gaan zitten en kijkt voor zich uit in het niets. De twee kopmannen van Lotto-Jumbo verliezen iets minder dan een halve minuut. Wanneer er aangevallen wordt, in de laatste kilometers, komen ze tekort.

Kelderman

Wilco Kelderman laat juist zien dat hij na negen loodzware en gloeiend hete dagen bergop tot de besten behoort. Alleen Nairo Quintana en Miguel Ángel López kunnen hem volgen in de finale. Zo maakt Kelderman wat van de tijd goed die hij drie dagen eerder heeft verloren met een kapot achterwiel. ,,Ik demarreerde en toen ze terugkwamen wilden ze niet overnemen. Quintana bleef gewoon zitten, dus moest ik alles alleen doen. Ik wilde tijd terugpakken, dus reed ik vol tot de lijn.”

Het besef dat hij over uitmuntende klimmersbenen beschikt en dat er in de derde Vueltaweek nog een 32 kilometer lange tijdrit aankomt, doet Kelderman goed. ,,Het is lekker om zo de rustdag en de tweede week in te gaan. Het vertrouwen is er.”

door:ad.nl

Share article

Latest articles