PARAMARIBO – “Nog steeds niet te geloven. Is het waar? Hoe dan?” Vragen die vele familieleden, vrienden, sportmakkers, kennissen nog steeds bezighouden nadat op 12 augustus het verrassende en droevige bericht werd gelanceerd: Giovanni van Dillenburg is niet meer.
Gio, metter, kok, joker, Chubby, floormanager, takiman, man van discussies, grappenmaker, sportverslaggever, was sportman in hart en nieren. De oud-atleet, volleyballer, volleybalarbiter en voetballer, was bij velen geliefd, maar wist ook dat delen onder zijn mensen niet altijd blij waren met zijn woordkeuzes. Toch wist hij een heleboel met zijn charme voor zich te winnen.
Net zoals hij een grote mond kon opzetten, was Gio precies degene die, hoewel hij van uitstapjes hield, niet graag in zwart water ging. “Mi no sabi yere, maar mi skin e krasi mi te mi e go ini blaka watra. Mi no de man“, zei hij dan.
Gio en zijn zus Daniëlle waren onafscheidelijk van elkaar. Dani was zijn alles en wee degene die durfde iets negatief te zeggen over haar of haar iets te doen. Zij was heel vaak de trekker van uitstapjes of etentjes met hun crew. Gio had vele crews, maar die met Dani, Maikel, Kim en Sharon was één waartussen je niet zou kunnen komen.
Mamboi, één van zijn vele andere roepnamen, had ook altijd iets positiefs te vertellen over zijn dochter Sennegaey, die op Curaçao woont. Gio wordt op 19 augustus naar zijn laatste rustplaats gebracht.
Dwtonline.com
