Maandag 11 maart hadden we nog een bezoek gebracht aan de zieke Jos in het Diakonessenhuis. Daarbij waren tevens aanwezig Lesley Zeewijk, Iwan Lindveld en Merselin Sarikromo. Het was best wel een gezellig gesprek dat er werd gevoerd, terwijl Lesley Jos assisteerde met het aantrekken van de “compression socks”. Na aan uur of anderhalf verliet het gezelschap het ziekenhuis Jos enigszins verdrietig achterlatend. Toch wel onverwachts kregen wij op donderdag 14 maart het droevige bericht dat Jos het tijdelijke met het eeuwige had verwisseld.
Jos is op 29 september 1953 geboren te Paramaribo. Tijdens zijn verblijf in Frans-Guyana had Jos zich de basisvaardigheden en kennis van Shotokan karate eigen gemaakt. Toen hij zich definitief vestigde in Suriname heeft hij zich toegelegd op de beoefening van de taekwondo gevechtssport (zesde dan behaald). In deze tak van sport, waar hij bijzonder veel aanleg voor had, heeft hij zich in de loop der jaren ontwikkeld tot een bekwame en geduchte vechter. Zijn kwaliteiten kwamen onder meer tot uiting in het behalen van het nationaal kampioenschap. De kwaliteiten van Jos kwamen ook tot uiting tijdens het begeleiden van het nationale taekwondo team naar internationale toernooien.
“Jos is een eerlijke, breeddenkende en kritische sportman geweest”
Zo nu en dan vonden er gezamenlijke trainingen/sparringpartijen plaats tussen de selectie onder zijn leiding tegen de karateselectie onder leiding van sensei Cecil Tirion. De vriendschap tussen deze twee instructeurs is in de loop der jaren uitgegroeid, zo zelfs dat Jos als mede-examinator toetrad tot de dangraden examencommissie van de nationale karatebond, de Amateur Karate Unie. Ook in deze setting toonde Jos zijn degelijke kennis van gevechtssporten en zijn technische vakkundigheid. In deze commissie is hij tot zijn dood adviseur geweest. Tijdens de vijftig jarige herdenking van de karatesport in ons land werd hij door het organiserende comité gewaardeerd met een Certificate of Appreciation.
Het was dan ook een eer voor ondergetekende toen hij de rood-witte band uit handen van Jos mocht ontvangen tijdens zijn bevordering tot de achtste dan. Op regelmatige basis vond er tussen Jos en ondergetekende uitwisseling plaats van videobeelden van bijzondere momenten uit de gevechtssportwereld. Steeds weer demonstreerde Jos zich als een breed denkende martial arts-sportman met een grote kennis van zaken. Jos was, naast het beoefenen van de gevechtssport, een enthousiaste deelnemer en kenner van de vogelzangsport in ons land. Hij is zelfs voorzitter geweest van de Surinaamse Zangvogelbond.
Als mens kan zonder meer worden gesteld dat Jos een eerlijke, breeddenkende en kritische sportman is geweest. Ondanks zijn bijzondere kwaliteiten was hij altijd bescheiden gebleven. Dat sierde hem als mens.
Met het heengaan van Jos verliest Suriname een uitstekende sportman die de waarden en het begrip ‘sportsmanship’ met ere wist uit te dragen. Jos hartelijk dank voor je warme en eerlijke vriendschap, je oprechte medewerking tijdens het samen beoefenen en beleven van de vele momenten in het kader van de gevechtssport-ontwikkeling in ons land. We gaan je ontzettend hard missen. Moge de Heer jou een verdiende plaats toekennen in zijn paradijs.
Namens de hele karategemeenschap in Suriname en (waarschijnlijk) mede namens alle beoefenaren en fans van de gevechtssporten in ons land: Waka bun mi mati. OESH!!
Cecil Tirion
dwtonline.com
