De solo was onwaarschijnlijk. Kilometers lang reed Philippe Gilbert op kop. Achter hem reden de favorieten zichzelf en elkaar kapot. Een halve minuut achter hem werd Greg Van Avermaet tweede. Niki Terpstra werd derde, Dylan van Baarle strandde op plek vier.
Op honderd kilometer voor de finish in Oudenaarde rijdt hij al op kop van het peloton. Philippe Gilbert heeft geen knechten nodig om als een van de eersten te beginnen aan de Muur van Geraardsbergen. Daar, op de oude vertrouwde Muur, op vijfennegentig kilometer van de streep, valt de eerste slag. Gilbert springt weg in een klein groepje vol vedetten. Veertig kilometer later laat hij ze achter op de Oude Kwaremont. Op dat moment is het nog vijfenvijftig kilometer te gaan: een onmogelijke opdracht om solo af te ronden. Maar de Belgisch kampioen doet het toch.
Achter hem bijten alle andere favorieten hun tanden stuk op elkaar of het parcours. Zelfs als Peter Sagan en Greg Van Avermaet versnellen blijft het verschil met Gilbert een kleine minuut. Voor Sagan is het game over als hij valt op de Oude Kwaremont.
Pas in de laatste, vlakke, kilometers wordt het nog een klein beetje spannend. Achter Gilbert jagen Greg Van Avermaet en het Nederlandse talent Dylan van Baarle op hem, met Niki Terpstra in hun wiel. Dichter dan een halve minuut komen ze niet. In de sprint voor plek twee haalt Van Avermaet het vóór Terpstra.
Derde monument
Als beginnend wielrenner droomde Philippe Gilbert ervan de vijf ‘monumenten’, de belangrijkste klassiekers, allemaal een keer te winnen. Zondag kon de Waal ook de Ronde van Vlaanderen bijschrijven op zijn toch al indrukwekkende erelijst. Met een lange solo van zo’n 55 kilometer zegevierde Gilbert in de Belgische klassieker.
,,Het is altijd al mijn doel geweest om alle monumenten te winnen. Nu heb ik er drie van de vijf binnen”, zei Gilbert, die al een keer Luik-Bastenaken-Luik won en twee keer de Ronde van Lombardije. ,,Het was heel speciaal om Vlaanderen te winnen in de Belgische kampioenstrui.”
Gilbert reed naar eigen zeggen onbedoeld weg. ,,We wilden als ploeg volle bak de Oude Kwaremont op. Na een paar honderd meter keek ik achterom en was ik alleen. Ik heb wel tien keer over de radio gevraagd: wat moet ik doen? Ik kreeg geen antwoord, dus ik ben gewoon maar doorgereden.”
Bron: ad.nl
