Levi Rigters (28) stapt op 18 mei weer in de ring, tijdens Glory 92 in Ahoy. De man van de spinning backfist, welke Rico Verhoeven tijdens de Heavyweight Grand Prix in maart even liet duizelen, vecht dan tegen Jahfarr Wilnis. ,,Het is voor mij zaak mijn ritme op te bouwen, voor die rematch tegen Rico natuurlijk’’, zegt Rigters. ,,Een titelgevecht. Dat is het grote doel.’’
Het is dé stip aan de horizon voor ‘The Prince of Kickboxing’, die op indrukwekkende wijze zijn échte rentree maakte tijdens het achtmanstoernooi in de Gelredome vorige maand. ,,Tijdens dat gevecht heb ik het effe gevoeld en het gevoel gekregen hier meer van te willen’’, zegt Rigters over een toekomstige clash met ‘The King of Kickboxing’. ,,Die finale, tegen Rico vechten, was een droom die uitkwam. Alleen had ik dat als losse partij in m’n hoofd, niet in een toernooi. Dus het is nog niet helemaal hoe ik het voor me zag. Dat moet nog gebeuren gewoon.’’
Met zijn finale tegen Verhoeven, blijkt de droom van Rigters voor zichzelf een stuk meer tastbaar geworden. ,,Die droom is er deels omdat hij al zo lang onaantastbaar blijkt, zeker’’, zegt hij.
,,Uiteindelijk draait het om kampioen worden, maar hij zit al zo lang in m’n hoofd. In principe is hij gedurende m’n hele carrière al de kampioen. Ik wil degene zijn die hem van die troon afstoot. Dat zou het complete plaatje zijn. Ik heb nooit echt een voorbeeld, maar op bepaalde vlakken is hij dat wel, als je kijkt naar de manier waarop hij alles heeft gedaan en aangepakt. Dat er heel veel onderling respect is? We zijn allebei heel erg sportman en zien dit ook als sport. Als we zeggen dat we elkaar knock-out willen slaan, snappen we dat ook, sportief gezien. We nemen het niet heel persoonlijk.’’ Lachend: ,,Velen kunnen dat dan toch niet los zien en niet handelen.’’
Sinds de Heavyweight Grand Prix is de naam Rigters er weer één om serieus rekening mee te houden in de zwaargewichtdivisie. Zijn terugkeer in oktober, na een jaar afwezigheid destijds, hielp hem eigenlijk nauwelijks. Nadat zijn tegenstander Martin Terpstra geblesseerd moest afhaken, kreeg hij de Roemeen Ion Taburceanu tegenover zich. Hij kon geen enkele tegenstand bieden. Het achtmanstoernooi was in dat opzicht slopend én slijpend. Tot drie keer toe werd het beste van Rigters verlangd, tegen Uku Jürjendal, Bahram Rajabzadeh en Verhoeven.
Juist dat heeft hem nu in één klap verder vooruitgeworpen. ,,Ik lag wel even een paar dagen plat’’, zegt Rigters lachend. ,,Maar gelukkig was ik snel hersteld. M’n schenen en knieën waren vooral helemaal kapot, dat merkte ik al na die partij tegen Bahram. In de kleedkamer was ik fysiek helemaal klaar, maar aan de andere kant stond die droom op het punt uit te komen, tegen Rico. Als je dan weer opkomt voor zo’n partij, dan is die pijn ook weer even weg. Dan gaat die knop om en is er weer alle geloof dat het mogelijk is. En dan krijg je die trappen van Rico…’’ Lachend: ,,Die waren niet lekker. Toen ging ik een aantal keer door de grond.’’
Door zijn al eerder beurs getrapte benen, ging Rigters uiteindelijk vier keer neer. Te vaak, wat leidde tot een technische knock-out. Maar tussendoor plantte hij wel nog even de meest schokkende dreun van de avond op het gezicht van Verhoeven. Uit het niets. ,,Die spinning backfist zat al in m’n hoofd’’, zegt Rigters dat die achterwaartse stoot niet intuïtief werd uitgevoerd. ,,Ik moest zoiets doen om hem te verrassen, om het hem moeilijk te maken. Hij was er goed op. Ik hoopte alleen maar: blijf liggen, blijf liggen. Maar hij herstelt snel en blijft opstaan. Ik kwam fysiek gewoon net een stukje tekort. Terwijl die avond verder alles klopte, in principe. Ik had de juiste mensen om me heen, heb heel diep moeten gaan en kon weer genieten in de ring. Dat stukje heb ik echt teruggevonden.’’
Hij is weer helemaal terug en de mensen weten nu dat hij een vechter is om rekening mee te houden. ,,Dit waren topervaringen voor mij’’, zegt Rigters. ,,Ik heb alleen maar positieve berichten gehad en dat is deels waar je het voor doet. Natuurlijk wil je het liefst het toernooi winnen, maar het was oké zo. Dit heeft alleen maar meer motivatie gegeven voor de toekomst. Ik wil nu één of twee goede partijen nog neerzetten, om hopelijk ergens in december dat gevecht tegen Rico te krijgen. Maar Jahfarr, daar gaat eerst de focus op.’’
Want de 1 meter 95 lange Wilnis heeft vaker voor spectaculaire partijen gezorgd. Hij won ook tweemaal van Jamal Ben Saddik (in 2012 en 2018). Al verloor hij zijn laatste partij tijdens het kwalificatietoernooi voor de Grand Prix van Tariq Osaro. ,,Hij heeft vaker verrast en heel goede partijen gedraaid, waaronder tegen Ben Saddik, dus is wel echt een zwaargewicht om rekening mee te houden’’, aldus Rigters.
