Reinier de Ridder ondergaat medische tests in de hoop zijn conditieproblemen, die hem een nederlaag hebben gekost, te verbeteren.
Reinier de Ridder was naar alle waarschijnlijkheid nog maar één overwinning verwijderd van een titelgevecht toen het noodlot toesloeg in zijn hoofdgevecht tegen Brendan Allen afgelopen oktober.
Na een dominante start van zijn UFC-carrière, inclusief een verbluffende knock-out tegen toptalent Bo Nickal, begon de voormalige ONE-kampioen in twee gewichtsklassen sterk tegen Allen met een vroege takedown, waarna hij zijn rug pakte en probeerde de wedstrijd via een submission te beëindigen. Toen dat niet lukte, probeerde de Ridder hetzelfde plan in de tweede ronde, maar hij raakte dramatisch vermoeid en het ging bergafwaarts toen zijn uithoudingsvermogen opraakte.
Tussen de vierde en vijfde ronde gooide de coach van De Ridder de handdoek in de ring en stopte de wedstrijd, omdat het duidelijk was dat de 35-jarige Nederlandse bokser fysiek niet meer in staat was om verder te vechten.
“Ik herinner me dat ik de ring in liep en de scheidsrechter ‘go’ hoorde roepen,” vertelde de Ridder op zijn YouTube-kanaal. “Ik kwam dichtbij hem, ik denk dat ik hem één keer raakte, kwam dichterbij, greep hem vast en gooide hem zoals ik graag mensen gooi met de Harai-goshi. Ik kwam bovenop, voelde me redelijk in controle, maar voelde me niet helemaal mezelf, want normaal gesproken zou ik, zodra ik iemands rug te pakken heb, dicht bij een verwurging zijn, maar ik kon hem niet wurgen. Ik herinner me dat mijn linkerarm om zijn nek zat, behoorlijk diep, en dat ik mijn rechterarm niet los kon krijgen. Dit overkomt me zelden. Zoiets is me nog nooit eerder overkomen in een gevecht.”
“Ik stond op en voelde alsof alle energie uit mijn lichaam verdween. Ik was blij dat ik de kruk had bereikt en ging zitten. Ik herinner me niet veel meer van wat ze in de hoek zeiden, maar ik liep naar buiten en zag hem weer. Ik zag dat de takedown mogelijk was. Ik zette een takedown in en vanaf dat moment weet ik eigenlijk niets meer.”
Toen Allen het overnam, strafte hij de Ridder op elk vlak van het gevecht af en bleef hij constant op zoek naar een knock-out om zijn overwinning te bezegelen. De coach van de Ridder maakte echter een einde aan het gevecht om verdere schade te voorkomen, en achteraf gezien is de ervaren middengewicht het eens met die beslissing.
“Ik ben er trots op dat Harun [Ozkan] de beslissing heeft kunnen nemen, dat hij daar de beslissing heeft genomen,” zei de Ridder. “Hij zag dat ik niet mezelf was. Het was een belangrijke beslissing voor hem om het gevecht te stoppen en te zeggen: ‘Dit is genoeg.’ Ik ben erg trots op hem dat hij dat heeft gedaan.”
Het was een schokkende prestatie, gezien hoe de Ridder eruitzag tijdens zijn eerste vier gevechten in de UFC, waaronder overwinningen op Nickal, Kevin Holland en Gerald Meerschaert. Hoewel hij tekenen van vermoeidheid vertoonde in zijn overwinning op punten na vijf ronden tegen voormalig kampioen Robert Whittaker in juli, had de Ridder lang niet dezelfde mate van uitputting als in het gevecht met Allen.
Een deel daarvan zou te maken kunnen hebben met het ongelooflijk drukke schema dat De Ridder aanhield sinds hij zich bij de UFC aansloot, waar hij uiteindelijk vier keer vocht in een periode van tien maanden, maar hij erkende ook dat er mogelijk iets anders mis was met zijn lichaam.
Na die nederlaag ging De Ridder daarom op zoek naar antwoorden door middel van uitgebreide tests, in de hoop een verklaring te vinden voor het feit dat zijn conditie hem zo in de steek had gelaten.
“We gaan een VO2 max-test doen, want mijn conditie is waardeloos,” zei de Ridder. “Je krijgt een basislijn, ik heb bloedonderzoek laten doen en we kijken wat ik kan doen om dit te verbeteren.”
“Ik heb gekeken naar specifieke therapieën die me kunnen helpen mijn rode bloedcelwaarden te verhogen en fysiek te herstellen.”
De VO2-test meet de maximale zuurstofopname van het lichaam tijdens intensieve inspanning en De Ridder onthulde dat hij, vergeleken met zijn bloedtestresultaten van vóór en na zijn gevecht, enkele zorgwekkende resultaten had.
Wat de toekomst betreft, blijft De Ridder zijn gezondheid in de gaten houden. Hij grapt dat hij af en toe een dagje vrij neemt om te herstellen, maar hij wil er alles aan doen om weer te gaan winnen.
Hij heeft al een gevecht tegen Caio Borralho geboekt voor UFC 326 in maart, maar de Ridder hoopt vurig dat zijn vooruitgang uiteindelijk zal leiden tot een rematch met Allen.
“Mijn huidige positie in de divisie is natuurlijk niet zo goed als voor het gevecht, maar ik denk dat ik er nog steeds bij hoor”, zei de Ridder. “Ik heb nog steeds een goede kans om hogerop te komen en volgend jaar dicht bij de titel te komen.”
“Ik kom echt voor een revanche. Ik wil bewijzen dat ik dat niet was. Ik heb nog zoveel meer te laten zien in de kooi.”
Bron: MMA Fighting
