PARAMARIBO — “Na zoveel kampioenschappen voelt het nog steeds als de eerste titel. Ik ben en blijf een dankbaar persoon”, reageert Myenty Abena in gesprek met de Ware Tijd. Hij werd zaterdag kampioen van Hongarije met topclub Ferencváros.
“Ik heb altijd mijn hart gegeven en zal altijd in voor- en tegenspoed strijden voor onze vlag”
Abena ziet het kampioenschap als een gezamenlijke prestatie omdat voetbal een teamsport is. Dat kwam bij dit kampioenschap goed tot uiting. “Ik denk dat het mooie aan dit kampioenschap is dat we ons zelf terug gevochten hebben naar de koppositie ondanks dat we negen punten achterstand hadden.”
De verdediger geeft aan dat het team heeft moeten knokken voor de titel. Het was een zwaar seizoen. De selectie moest veel moest reizen, omdat zij ook in de Uefa Conference League actief was. “Dat zorgt ervoor dat je iets blessure gevoeliger bent, maar het is al met al toch goed gekomen.”
Successen
Ferencváros speelt in de hoogste competitie van Hongarije. “Wij hebben zes kampioenschappen op rij. Ook speelden wij in 2020 in de groepsfase van de Champions League tegen onder meer Barcelona en Juventus.” De andere topploegen in Hongarije zijn de Puskas Academie en Debrencen, dat ook Champions League speelde.
De Hongaarse landstitel is het zoveelste hoogtepunt voor de 29-jarige Abena. Hij noemt als eerdere het promoveren naar de Nederlandse eredivisie met De Graafschap, de beker met Spartak Trnava, drie landstitels met SK Slovan Bratislava en nu twee landtitels met Ferencvaros. Hij is Ă©Ă©n keer uitgeroepen tot beste verdediger van de Slowaakse competitie.
Het doel is om dit seizoen ook de beker te pakken. “Ik wil zoveel mogelijk wedstrijden spelen en vooral titels pakken.” De landstitel betekent nog geen rechtstreekse plaatsing voor de Uefa Champions League. De Hongaarse kampioen moet vanaf de eerste kwalificatieronde meedoen, wat inhoudt dat zij drie ploegen moet verslaan om zich te kwalificeren voor de groepsfase van het miljardenbal.
Natio
Abena leerde net als veel andere voetballers het spel bij buurt en straatvoetbal. “In Suriname speelde ik altijd uren lang met mijn buurjongens op mijn erf. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik in Nederland al heel vroeg mijn talent door kon ontwikkelen”, vertelt hij aan de Ware Tijd.
De verdediger vindt de keuze om voor Natio te spelen, nog steeds één van zijn mooiste uit zijn carrière. “Ik meld mij altijd met heel veel plezier en motivatie bij het Surinaamse elftal.” Het is een speciaal gevoel omdat hij altijd al een speciale band heeft gehad met Suriname die niet met woorden te beschrijven is.
Hij noemt zich een hele simpele jongen, die weet waar hij vandaan komt. Ook heeft verdediger in en buiten het veld duidelijke doelen voor ogen. Omdat hij zich van de situatie bewust was waarin het Surinaamse voetbal zich bevond op verschillende gebieden, waren de verwachtingen niet al te hoog. Hij vindt het echter belangrijk dat veranderingen zichtbaar zijn. “Na heel wat leerzame momenten zie ik zeker veranderingen op alle vlakken.”
Dat geeft een goed gevoel, omdat Abena net als vele Surinamers ervan droomt om Natio op een wereldkampioenschap te zien. Volgens hem is dat niet onmogelijk. Maar om dat te kunnen bereiken, is het belangrijk om dezelfde visie te blijven behouden. Verder moet het fundament goed zijn en moet er volgens de verdediger met een vaste groep worden gewerkt.
Daarbij is het van belang dat er wordt gewerkt met spelers die erbij willen horen. “Ik heb persoonlijk altijd mijn hart gegeven en zal altijd in voor- en tegenspoed strijden voor onze vlag”, aldus de Surinaamse international. “Men mag meer strijd en de juiste mentaliteit van mij verwachten.”
dwtonline.com
