Net geen forfaitcijfers: fitte Yamal en Oyarzabal laten Spanje nu tóch swingen

Met of zonder Lamine Yamal: ‘t is een wereld van verschil. Met een vroege goal zette de Barcelona-ster Spanje nu wél op weg naar een vlotte zege. Al stal ook Oyarzabal de show met twee goals. Na rust werden beide aanvallers gewisseld en ging de voet al een beetje van het gaspedaal.

Sleutelmoment: De 1-0, want tegen landen als Saudi-Arabië is dat het moeilijkste en belangrijkste. Tegen Kaapverdië viel die openingsgoal niet, maar dit keer was ene Lamine Yamal van de partij…

Man van de Match: Mikel Oyarzabal. Tegen Kaapverdië raakte hij in het eerste half uur geen enkele bal, nu had hij na 24 minuten al twee keer gescoord. Een hattrick zat er net niet in, hij werd aan de rust ook al gewisseld.

Om te onthouden: Nico Williams, sensatie op het EK, kon al een dik half uur spelen. Ook de linksbuiten is dus op de goeie weg, Spanje mag blij zijn.

Na de miskleun tegen Kaapverdië (0-0) wisselde Luis de la Fuente zijn ploeg op vier posities. Porro, Olmo en Baena kwamen erin, maar alle aandacht ging naar Lamine Yamal. De bondscoach had nog twijfel gezaaid, maar het 18-jarige fenomeen bleek dan toch klaar om te starten.

En óf hij er zin in had. We waren nog geen minuut ver in het Mercedes-Benz Stadium of hij had zijn mannetje al voorbij gedribbeld. De neutrale toeschouwer die een ticketje had bemachtigd kirde van plezier, maar minder leuk was het voor Mansour Al-Harbi. De linksback van Saudi-Arabië stond voor een lange middag.

Na tien minuten was het al bingo. Oyarzabal werd diep gestuurd op links, bracht goed voor en aan de tweede paal tikte een alweer gretige Yamal met z’n mindere rechter binnen. Wachtte hij op zijn eerste EK nog tot de halve finale om te scoren – ’t was meteen een wereldgoal – dan trof hij nu bij zijn eerste basisplaats in de WK-poules raak. Een mooie beloning voor het harde revalidatiewerk na zijn hamstringblessure. Op z’n knietjes gleed hij richting cornervlag.

Mohammed Al-Owais was dus geen Vozinha. En de doelman besefte wellicht al dat hij zich nog vaker zou mogen omdraaien, want het ging veel en veel te snel voor de Saudi’s, die van het kastje naar de muur werden gespeeld. Hij mocht van geluk spreken dat het vizier van Yamal, die drie keer vanop afstand probeerde te scoren, nog niet op scherp stond. Maar bij La Roja loopt de laatste paar jaar nog een andere sluipschutter rond.

Lullige own-goal

Mikel Oyarzabal maakte zijn land als invaller al Europees kampioen, met zijn winning goal tegen Engeland. En nadien raakte hij pas écht op dreef. Hij begon aan dit toernooi met 25 interlandtreffers op de teller, maar deed er nu nog eens twee bij. Hij nam zo ook revanche op zijn criticasters. In de openingsmatch had hij in de eerste dertig minuten letterlijk geen bal geraakt – goed voor een triest record. Nu stond hij na dertig minuten al tweemaal op het scorebord.

Hij was ook een paar keer erg dicht bij een hattrick, maar die zou er niet komen. Aan de rust bleef hij net als Yamal in de kleedkamer, aangezien de buit al binnen was. Met Torres en Pino in hun plaats bleef Spanje wel doorgaan op zijn elan en het stond al snel 4-0. Op corner ramde Cucurella richting doel en via de keeper en Al-Tombakti belandde het leer opnieuw tegen de touwen. Een behoorlijk lullige own-goal.

Voor een van de topfavorieten voor WK-winst was het dus een goednieuwsshow. Nico Williams, de EK-sensatie die net als Yamal een paar moeilijke maanden kende door blessures, mocht dit keer nog een half uur invallen, dus die stoomt zich ook volop klaar voor wat nog komt.

Tien minuten voor tijd noteerden we dan toch nog een poging van Saudi-Arabië, Simon mocht eindelijk eens ingrijpen. We zullen het maar vermelden, maar aan de stevige nederlaag veranderde het niks. Overigens bleven alleen door een misser en nog eens nipt buitenspel van Ferran Torres de forfaitcijfers uit.

Bron: Het Nieuwsblad