Voor wie dacht dat Zuid-Amerika alleen uit (sub)tropische oorden bestaat, heb ik slecht nieuws. Het is namelijk winter in Santiago de Chile, en goed ook! Waar het enthousiasme van de vele aanwezige supporters uit de diverse landen blijft stijgen, daalt de temperatuur met de dag. Ook voor veel Zuid-Amerikaanse supporters uit de Noordelijkere landen of gedeelten van het continent (we bevinden ons immers op het Zuidelijk Halfrond), is dat blijkbaar een verrassing. Al menig Mexicaan en Colombiaan kwam van een letterlijk koude kermis thuis bij aankomst op luchthaven Arturo Merino Benitez van de Chileense hoofdstad. Waar in Cancun of Bogota teenslippers en t-shirt een prima kledingkeuze zijn, is in Santiago een dikke winterjas een geschiktere klederdracht op het moment. Overdag is het met zo’n 12⁰ C nog redelijk uit te houden, tenminste als het zonnetje zich laat zien, ’s avonds en ’s nachts daalt de temperatuur tot ruim onder het vriespunt!
Juist op de koudste dag van het jaar maakte Chili zich op voor hun tweede wedstrijd van deze Copa America. Mexico moest het volgende slachtoffer worden van ‘La Roja’ op weg naar de eerste eindoverwinning van de Copa. Iedereen was vol goede moed, tenslotte was Mexico met een B-ploeg naar Chili afgereisd, aangezien het in juli alweer aan de bak moet voor de ‘eigen’ Concacaf Gold Cup. Mexico en Jamaica doen namelijk op uitnodiging mee aan deze editie van de Copa America, ondanks dat ze tot een ander voetbalcontinent behoren. Voor mij als Europeaan een vreemd gegeven, alsof Marokko en Egypte ineens met het Europees Kampioenschap zouden meedoen. Maar hier is dat niet ongebruikelijk.
Waar de Mexicaanse ploeg dus met de tweede keus aantrad, waren de Mexicaanse supporters wel in vol ornaat en in grote getale aanwezig. De groene sombrero’s tekenden schel af tegen de rest van de toch overwegend roodgekleurde toeschouwers. Estadio El Nacional leek nog volgepakter dan de vorige wedstrijd, met als voordeel dat iedereen lekker dicht tegen elkaar aan zat. Lekker warm. De mutsen en sjaals vonden eerder al gretig aftrek bij de straatverkopers langs de weg van metro naar stadion. En één van de vele klanten was ik zelf. Het kopen van een ‘officiële’ Copa America muts is misschien wel een van de beste beslissingen sinds m’n aankomst in Santiago! Een investering van welgeteld 1.250 Chileense peso’s, oftewel omgerekend nog geen twee US Dollar. De beste investering in de lokale economie tot dusver! Althans, uitgaande van mijn eigen belang. De uitslag en het verloop van de wedstrijd zijn inmiddels bekend. In een knotsgekke pot met grove overtredingen, eindeloze rushes, twee afgekeurde en zes geldige doelpunten, waaronder twee penalty’s, speelden Chili en Mexico met 3-3 gelijk. Een onverwachte domper voor de Chilenen, wat de gevoelstemperatuur in Santiago nog met enkele graden verder deed dalen…
Hoog tijd dus om het eens wat noordelijker te zoeken. Bijvoorbeeld in de kustplaats La Serena, waar de dag na het gelijkspel van Chili de klassieker Argentinië – Uruguay op het programma stond. Voor dag en dauw vertrokken mijn collega en ik met onze gehuurde Chevrolet voor de lange rit naar La Serena, gelegen zo’n 500 kilometer ten noorden van Santiago. Een schitterende route langs de schier oneindige bergkammen van de Andes aan de ene kant en de al even eindeloze kust van de Pacific aan de andere kant. De zon zien opkomen boven de bergen van de Andes is een adembenemend gezicht en een fantastische ervaring. Een tip voor degenen die ooit ook deze route gaan rijden, vergeet niet op tijd te tanken! Zoals wij wel deden. De tankstations blijken in sommige delen van Chili wel erg dun bezaaid. Het eerstvolgende tankstation bleek zo’n 160 kilometer verderop, terwijl de meter het zeeniveau inmiddels benaderde. Met het zweet in onze handen bereikten we uiteindelijk juichend, opgelucht en nèt op tijd het benzinestation. Na het volgooien van de tank bleken we precies nog een liter brandstof te hebben over gehouden. Ook een onvergetelijke ervaring, maar dan niet voor herhaling vatbaar!
Bij aankomst in de badplaats bleek de lange rit de moeite meer dan waard. De zon scheen weldadig en eindelijk kon de winterjas uit. Het terras van het hotel met uitzicht op het strand en de Stille Oceaan werd bevorderd tot kantoor. ‘Not just another day at the office’ in dit geval. Na bevroren te zijn geweest in Santiago konden we in La Serena eindelijk ontdooien. Met ons genoten veel Argentijnen en Uruguayanen op het strand van het aangename zonnetje. Zij verkozen het strand boven het pittoreske centrum waar de meeste supporters zich verzamelden. Voetballend of slechts kijkend naar de surfers op de golven doodden zij de tijd in aanloop naar de wedstrijd. Het ondergaan van de zon in de oceaan was het signaal om ons richting het stadion te begeven voor dé topwedstrijd van de Copa America tot nu toe: Argentinië – Uruguay!
De onbegrensde vriendelijkheid en gastvrijheid van de Chilenen bleek weer eens uit het feit dat we spontaan een lift naar het stadion kregen aangeboden. Samen met een Uruguyaan en een Argentijn werden we door een trotse Chileen naar het stadion gebracht. Zomaar. Ook hier in La Serena had de plaatselijke bevolking weer flink uitgepakt om de supporters te bedienen en waren weer in iedere voortuin de nodige lekkernijen te verkrijgen. Dit keer viel de keus op een heerlijke ‘brocheta’ van de barbecue. Door kleinzoon gegrild, door moeder verzien van servetje en afgerekend door opa. En van oma kregen we nog een welgemeend ‘que aproveche’, eet smakelijk, toegeworpen. En dat was het zeker.
In stadion La Portada bleek al gauw dat zoals altijd de Argentijnse fans veruit in de meerderheid waren. Met een passie zoals je die alleen ziet bij supporters van de ‘Albicelestes’ moedigden zij hun ploeg hartstochtelijk aan. Ondanks het ondertal waren ook de supporters van ‘La Celeste’ luidruchtig aanwezig. De strijd op de tribunes was daarmee eigenlijk een weerspiegeling van die op het veld. Waar Argentinie probeerde te voetballen, met nadruk op probeerde, beperkte Uruguay zich voornamelijk tot het zo hard mogelijk naar voren schoppen van de bal richting de sterke Cavani. Uiteindelijk bleek een doelpunt van Kun Aguero voldoende voor de Argentijnen voor de winst. Qua voetbal verdiend, maar qua kansenverhouding had Uruguay misschien recht op meer. En Lionel Messi? Ja hij deed mee, en daarmee is alles gezegd, maar dat alleen al was voor de meeste mensen in het stadion van het stadion al voldoende om tevreden huiswaarts te keren. En dat deden wij ook.
Alhoewel, niet alleen leken van La Serena naar de hoofdstad niet alleen de bergkammen en de kustlijn weer eindeloos. De terugreis zelf leek dat ook. Op het moment dat dat we ’s nachts, 24 uur na vertrek, veilig uitstapten uit de auto werden we toepasselijk ontvangen door Santiago… Met een temperatuur onder het vriespunt!
Remko van Scheltt (Rotterdam, 1978) is sportmarketeer bij EMboost in Nederland. In die hoedanigheid is hij aanwezig bij de Copa America 2015 in Chili. Speciaal voor QN Sports geeft hij de lezers van deze website ‘more insight of the Copa America’.
