David Beckham verhuisde niet zomaar naar de Major League Soccer, hij veranderde de toekomst van de competitie. Toen hij in 2007 in Los Angeles arriveerde, werd zijn transfer in Europa vaak weggezet als een afscheidstournee.
Voor velen was het een Hollywood-avontuur, een carrièrestap voor een ster die zijn grootste sportieve ambities achter zich had gelaten. Maar wat er daarna gebeurde, bleek veel groter dan dat. Beckham werd de katalysator die de MLS dwong om anders te denken: internationaler, ambitieuzer en met meer oog voor sterren van wereldformaat. Zijn komst zette de competitie aan tot nieuwe regels, nieuwe marketing en een nieuwe visie op haar plek binnen het mondiale voetbal.
“Ze zeiden dat hij naar Hollywood ging om voor een deel filmster te worden.” Die woorden kwamen van Ramón Calderón, destijds voorzitter van Real Madrid, toen hij in januari 2007 sprak over het vertrek van Beckham. De toekomst van de Engelse creatieveling bij de Spaanse topclub hing al maanden aan een zijden draadje. Onder trainer Fabio Capello speelde Beckham nauwelijks nog een rol en het leek slechts een kwestie van tijd voordat hij zou vertrekken.
En eerlijk is eerlijk: Calderón zat er niet helemaal naast. Beckhams komst naar Los Angeles, waar hij een contract voor vijf jaar tekende bij LA Galaxy, was een evenement vol glamour. Tijdens zijn carrière had hij zich nooit kunnen onttrekken aan de celebritycultuur die zijn leven omringde en bij LA Galaxy besloot hij die rol juist te omarmen. Waar critici in Europa zijn imago jarenlang tegen hem gebruikten, maakte Beckham er nu simpelweg onderdeel van zijn verhaal van. Met natuurlijk nog altijd voetbal als kern.
Vanuit Europa werd er vooral sceptisch naar gekeken en dat is eigenlijk nooit helemaal verdwenen. Voor sommigen voelde de transfer als een vlucht vooruit: een comfortabele laatste halte voor een speler die het hoogste niveau niet meer aankon. Met de kennis van nu lijkt het eerder het tegenovergestelde: de stap van een pionier. Beckham zocht iets nieuws, iets anders. Wie naar zijn carrière kijkt — van opvallende kapsels tot luxe auto’s en een zorgvuldig opgebouwd imago – ziet een duidelijke lijn. De verhuizing naar Los Angeles was geen toeval. Het paste bij Beckham.
Voor het Amerikaanse voetbal was het een buitenkans. De Major League Soccer bevond zich in die tijd nog in een vroege fase van ontwikkeling. De competitie had inmiddels een zekere stabiliteit bereikt, maar het niveau en de internationale uitstraling bleven beperkt. De MLS was nog volop bezig zichzelf te definiëren. Beckham was niet het begin van dat proces, maar hij bleek wel precies de impuls die de competitie nodig had.
Zijn komst veranderde hoe er naar de MLS werd gekeken, zowel binnen als buiten de Verenigde Staten. Plotseling kon de competitie zich niet langer presenteren als een kleine speler in de marge. Er moest groter worden gedacht, de competitie beter worden gepromoot en ambitieuzer worden gehandeld om wereldwijd serieus genomen te worden.
De juiste stap op het juiste moment
Dit verhaal gaat over de ontwikkeling van het Amerikaanse voetbal en de MLS, maar ook over Beckham zelf. Tot op de dag van vandaag klinkt er in Europa kritiek op zijn beslissing om naar Amerika te vertrekken. Zelfs in de documentaire over zijn leven komt die scepsis nog terug. Fabio Capello stelde destijds bijvoorbeeld dat spelen in de MLS zijn kansen bij het Engelse nationale elftal zou schaden.
Toch is context belangrijk. De MLS stond destijds nauwelijks op de internationale voetbalkaart. Tegelijkertijd was Beckham nog altijd een uitstekende speler. Wat vaak vergeten wordt, is dat hij in 2007 ook andere opties had gehad. Een terugkeer naar een andere Premier League-club lag misschien niet voor de hand, maar competities als Italië, Frankrijk of Duitsland waren zeker realistisch geweest en later speelde hij daar ook nog kort.
Toen kwam een ontmoeting die alles veranderde. In 2006 vertelde Tim Leiweke, destijds mede-eigenaar van LA Galaxy, aan MLS-commissaris Don Garber dat Los Angeles klaar was voor een grote stap. Volgens hem moest de competitie proberen een grote Europese naam binnen te halen en Beckham was volgens hem de ideale kandidaat. Niet alleen als sterspeler voor de Galaxy, maar ook als gezicht van de hele competitie.
Er moesten nog allerlei praktische en financiële obstakels worden opgelost, maar Garber zag het plan meteen zitten.
Wat nog niet direct vaststond, was bij welke club Beckham uiteindelijk zou belanden. Phil Anschutz, een van de oprichters van MLS, bezat op dat moment drie van de dertien teams in de competitie, waardoor er in theorie meerdere opties waren. Uiteindelijk reisden Garber, Leiweke en een andere MLS-bestuurder naar Madrid om hun plan persoonlijk te presenteren.
De boodschap was duidelijk: Beckham zou het gezicht van de competitie worden. De MLS zou er alles aan doen om hem ook commercieel aantrekkelijk te maken. En eigenlijk voelde het vanaf het begin logisch dat Los Angeles de bestemming moest zijn, niet in de laatste plaats vanwege Beckhams leven als wereldster en de enorme bekendheid van zijn vrouw Victoria.
Tijdens een diner bespraken Garber, Beckham en Victoria het idee in detail. De visie lag op tafel. Beckham hoefde er niet lang over na te denken. En waarom zou hij ook? Op zijn 31ste kreeg hij de kans om iets totaal nieuws te doen, iets wat nog niet eerder op die schaal was geprobeerd. Bovendien beloofde de MLS dat zijn contract en commerciële activiteiten samen meer dan 250 miljoen dollar konden opleveren. Dat bedrag was waarschijnlijk wat optimistisch, maar de boodschap was helder: dit zou een compleet nieuw hoofdstuk worden voor iemand die misschien ook wel een beetje uitgekeken was op het Europese voetbal.
Beckham benadrukte destijds dat zijn stap naar Amerika absoluut geen afscheid van het voetbal betekende. Hij zei: “Ik kom niet naar Amerika om een superster te zijn. Ik kom om onderdeel van het team te worden, hard te werken en prijzen te winnen. Voor mij draait het om voetbal. Ik wil daar een verschil maken.” Het was januari 2007 en de deal was rond. Zodra zijn contract bij Real Madrid afliep, zou Beckham vertrekken.
De Beckham-regel en het leven in Los Angeles
Maar er waren wel wat praktische obstakels. Het eerste probleem was geld. Hoe je het ook wendt of keert: de MLS kon Beckham eigenlijk niet betalen. Toen Don Garber het plan van de competitie voor het eerst aan hem voorlegde, lag het salarisplafond – het totale budget voor een volledige selectie – rond de twee miljoen dollar. Beckham verdiende bij Real Madrid naar verluidt ongeveer vijf keer zoveel per jaar. Er moest dus iets veranderen.
De MLS besloot daarom iets te doen dat uiteindelijk een grotere erfenis zou nalaten dan Beckhams prestaties op het veld. De competitie paste haar financiële regels aan en introduceerde de Designated Player Rule, die al snel werd omgedoopt tot de Beckham Rule. Die regel maakte het mogelijk voor clubs om een speler aan te trekken die buiten het normale salarisplafond viel.
Het systeem werd al snel behoorlijk ingewikkeld, maar de kern was simpel: LA Galaxy kon nu een flinke som geld neerleggen voor de Engelse ster. Beckham zou uiteindelijk zo’n 6,5 miljoen dollar per jaar verdienen.
Andere clubs volgden al snel. Chicago Fire, New York Red Bulls en FC Dallas maakten in het eerste jaar van de regel meteen gebruik van de nieuwe mogelijkheden. Niet veel later sloten ook D.C. United en Sporting Kansas City zich daarbij aan. Claudio Reyna tekende bij de Red Bulls en Denílson koos voor FC Dallas. Voor het eerst kon de MLS op serieuze schaal internationale sterren aantrekken.
De komst van Beckham zorgde ondertussen voor een ware mediastorm. Alleen al zijn eerste persmoment duurde bijna vier uur. De toenmalige algemeen manager van LA Galaxy, Alexi Lalas was ervan overtuigd dat Beckham de competitie wereldwijd onder de aandacht zou brengen.
Volgens Lalas zou de aandacht rond Beckham automatisch ook een spotlight op het Amerikaanse voetbal zetten. Veel fans in Engeland hadden volgens hem nauwelijks een idee wat er in de MLS gebeurde, zowel op als naast het veld. Terwijl er volgens hem wel degelijk competitieve teams en goede spelers rondliepen. De competitie groeide bovendien snel. Natuurlijk kon het niveau nog beter, gaf hij toe, maar hij stelde ook dat sommige MLS-teams zonder problemen de strijd met clubs uit de Premier League zouden kunnen aangaan.
Daar kwam nog iets anders bij waar de Galaxy niet helemaal op voorbereid waren: de celebritywereld. Beckhams vrouw Victoria was minstens zo bekend als hijzelf en in elk geval actief in dezelfde wereld van internationale beroemdheden. Zoals later ook in de Beckham-documentaire te zien was, voelden ze zich allebei moeiteloos thuis tussen de grootste sterren ter wereld. Binnen een paar weken waren er al feestjes met namen als Tom Cruise en Will Smith, waar Beckham – strak in pak en omringd door paparazzi – gewoon tussen stond.
Voor zijn teamgenoten was dat wel even wennen. Chris Klein gaf later toe dat de overgang van relatieve anonimiteit naar Hollywoodfeestjes nogal surrealistisch voelde.
Volgens Klein was Beckham altijd vriendelijk en professioneel, iemand die echt onderdeel van het team wilde zijn. Maar in die eerste weken kregen spelers ineens uitnodigingen voor feestjes van Tom Cruise en Will Smith. Dat was voor veel van hen behoorlijk overweldigend.
Harde tackles in Dallas en wisselend succes in de VS
Dax McCarty herinnert het zich nog goed. In de zomer van 2008 speelde zijn FC Dallas tegen LA Galaxy op een snikhete middag. Teamgenoot Adrian Serioux had zich voorgenomen om Beckham stevig aan te pakken. Vroeg in de wedstrijd kwam de Canadese verdediger hard invliegen. Dat deed hij met gestrekt been en ruim nadat de bal al weg was. Serioux raakte Beckham vol. Maar de Engelsman bleef niet liggen. Hij sprong meteen op en zocht direct de confrontatie.
McCarty vertelde later dat het een tackle was die Beckham waarschijnlijk niet snel zou vergeten. Volgens hem zat het ergens tussen een zware overtreding en een regelrechte aanslag in. Serioux kreeg rood, maar wat McCarty vooral opviel was Beckhams reactie: hij stond meteen weer op en ging recht op zijn tegenstander af. Op dat moment zag je, zei hij, dat Beckham er echt om gaf.
Het moment paste bij wat Beckham zelf al maandenlang zei. Hij was niet naar de MLS gekomen voor een vakantie. Voetbal bleef voor hem het belangrijkste, en hij wilde laten zien dat hij nog steeds op hoog niveau kon spelen.
Op het veld waren de resultaten echter wisselend. Zijn cijfers springen niet direct in het oog. In vijf seizoenen – waarin ook huurperiodes bij AC Milan en blessures voorkwamen — speelde Beckham 117 wedstrijden voor LA Galaxy en maakte hij twintig doelpunten. Hij werd één keer opgenomen in het Elftal van het Jaar van de MLS, maar stond nooit op de shortlist voor de MVP-prijs en werd ook nooit uitgeroepen tot speler van het jaar bij de club.
Ook in de kleedkamer verliep niet alles vlekkeloos. Bij zijn komst nam Beckham de aanvoerdersband over van Landon Donovan, het gezicht van het Amerikaanse nationale team. Donovan gaf jaren later toe dat hij die beslissing eigenlijk nooit had moeten accepteren.
Toch waren er ook duidelijke successen. Met Beckham won LA Galaxy twee MLS Cups en twee Supporters’ Shields. De club veranderde van een ploeg die worstelde in de middenmoot in een echte titeluitdager.
Maar zijn grootste invloed lag buiten het veld. De Galaxy zag de verkoop van seizoenkaarten sterk stijgen, haalde grote sponsors binnen en de commerciële waarde van de club groeide snel. In de hele competitie steeg het gemiddelde aantal toeschouwers van ongeveer 15.500 vóór Beckhams komst naar 18.800 in het jaar dat hij vertrok.
Het effect op de reputatie van de MLS is moeilijker te meten. Maar Beckhams aanwezigheid hielp in elk geval om de rest van de voetbalwereld ervan te overtuigen dat er ook buiten Europa en Zuid-Amerika serieus voetbal werd gespeeld.
Grote namen waren er eerder ook geweest Pelé speelde bijvoorbeeld voor de New York Cosmos in de oude NASL – maar daarna bleef een echte stroom van internationale sterren lang uit. Veel spelers die later naar de MLS kwamen, deden dat in een competitie die Beckham mede geloofwaardigheid had gegeven.
Thierry Henry is daar een goed voorbeeld van. Toen hij in 2011 in de MLS speelde, zei Beckham dat zulke namen goed waren voor het voetbal in de Verenigde Staten. Fans herinnerden zich hun oude duels uit de tijd van Manchester United tegen Arsenal, en dat leverde wereldwijd aandacht op voor de competitie.
Miami, Messi en wat daarna kwam
Er zat nog één belangrijk element in Beckhams oorspronkelijke contract met LA Galaxy. Als onderdeel van die deal kreeg hij het recht om later een nieuwe MLS-franchise te kopen tegen een sterk gereduceerde prijs.
De competitie was in die jaren nog volop in ontwikkeling. Toen Beckham in 2007 arriveerde, bestond de MLS uit dertien teams en was het nog bezig te herstellen van het verdwijnen van twee clubs begin jaren 2000. Tijdens Beckhams spelerscarrière groeide het aantal clubs verder: er kwamen er zes bij. Vanaf het begin leefde al het idee dat Beckham uiteindelijk zelf eigenaar van een club zou worden.
De voorwaarden waren simpel. Voor slechts 25 miljoen dollar kon hij een nieuwe franchise kopen, en vrijwel elke markt was mogelijk, behalve New York City.
Miami lag eigenlijk het meest voor de hand. De stad had altijd al een sterke voetbalcultuur en had eerder al een MLS-club gehad: de Miami Fusion, die begin jaren 2000 verdween. In 2014 besloot Beckham zijn optie te gebruiken en maakte hij bekend dat hij een club naar Zuid-Florida wilde brengen. Zelfs toen was het al een koopje, zeker omdat Los Angeles FC rond dezelfde periode ongeveer 110 miljoen dollar betaalde voor hun plek in de competitie.
Beckhams plannen waren allesbehalve bescheiden. Natuurlijk wilde hij dat de club – die uiteindelijk Inter Miami zou gaan heten – sportief succesvol werd. Maar er zat ook een duidelijke visie achter. Het moest een club worden die paste bij zijn eigen idee van voetbal: een combinatie van sport, entertainment en wereldsterren.
En dat brengt ons bij de zomer van 2023. Lionel Messi was na twee seizoenen bij Paris Saint-Germain klaar met zijn leven in Parijs. Eigenlijk had hij daar nooit echt willen spelen; zijn vertrek bij Barcelona was destijds vooral het gevolg van de financiële problemen van de club. Een overstap naar de MLS werd al langer genoemd als mogelijkheid. Begin augustus werd het werkelijkheid.
Als Beckhams komst in 2007 een belangrijk keerpunt was, dan was die van Messi ronduit historisch. Inter Miami legde hem een enorm contract voor en volgens verschillende berichten kreeg hij zelfs de garantie dat hij na zijn carrière een aandeel in de club kon nemen. In zekere zin deed Beckham voor Messi precies wat de MLS jaren eerder voor hem had gedaan: een toekomst creëren die verder ging dan alleen zijn tijd als speler.
En daarin ligt uiteindelijk Beckhams blijvende erfenis. Hij was degene die de eerste stap zette. Hij zorgde ervoor dat de regels veranderden. En bijna twintig jaar later volgde de grootste speler van zijn generatie het pad dat mede door Beckham was aangelegd.
Toen Beckham in 2007 naar de MLS kwam, sprak commissaris Don Garber al in grootse termen over die stap. Hij noemde Beckham een wereldwijde sporticoon die het voetbal in Amerika naar een nieuw niveau kon tillen. Volgens Garber liet zijn keuze om zijn carrière in de MLS voort te zetten zien dat de Verenigde Staten snel op weg waren om een echt voetballand te worden, met de competitie als centraal punt. Bijna twintig jaar later lijkt die voorspelling opvallend goed te hebben standgehouden.
Bron: Voetbalzone.nl
