Zoals Le Penseur, het beroemde beeld van Auguste Rodin. Alleen niet naakt en gegoten in brons, maar in een witte trui met op zijn hoofd een wielerpetje en een enorme zonnebril. Voordat Tadej Pogacar aanschuift bij de liveuitzending van Vélo Club van France 2 zit hij met zijn kin op zijn gebalde vuist op een krukje. In gedachten verzonken. Na meer dan vijfenhalve minuut tijdverlies op Jonas Vingegaard op weg naar Courchevel is duidelijk dat hij dit jaar zijn derde Tour de France niet gaat winnen.
,,Vorig jaar in de etappe naar Col du Granon was ik beter. Vandaag was een van de ergste dagen van mijn leven op de fiets. Ik weet niet wat er is gebeurd. Ik heb zoveel mogelijk gegeten, maar er raakte niets in mijn benen. Alles bleef in mijn buik en na drieënhalf uur voelde ik me helemaal leeg toen ik aan de voet van de klim kwam. Het is dat ik zulke steun om me heen had en Marc Soler bij me bleef, want ik dacht dat ik mijn podiumplek zou verliezen.’’
Het komt in etappe 17 op Col de la Loze niet eens tot een gevecht tussen Pogacar en Vingegaard. Nog iets meer dan acht kilometer te gaan tot de top en Pogacar moet al lossen. Zijn helper Adam Yates en nummer 3 in het klassement kan nog wel aanhaken bij de geletruidrager. In de televisie-uitzending kan iedereen horen wat Pogacar over de koersradio tegen zijn ploeg zegt. ,,I’m gone. I’m dead.’’ Vrij vertaald: Pogacar is er aan en de Tour is beslist.
De eindzege moet hij net als vorig jaar laten aan Vingegaard, maar Pogacar wil zich nog een keer oprichten deze Tour. ,,Ik hoop dat we etappe 20 kunnen winnen. Ik of iemand anders. De ploeg heeft laten zien sterk te zijn. En dat ik en Adam Yates op het podium kunnen blijven. Dat zou mooi zijn.’’
ad.nl
