Voorzitter Florentino Pérez, de man die tien trainers ontsloeg zodra de resultaten of het spel hem niet bevielen, kon zijn oren niet geloven. Zinedine Zidane kwam woensdag bij hem langs; om te praten over het afgelopen seizoen, dacht Pérez. Ongetwijfeld voor een hoger salaris, kort na het winnen van de derde Champions League op rij. En met wensen voor nieuwe spelers.
Maar Zidane zei dat hij vertrok, na in januari 2016 als opvolger van de ontslagen Benítez te zijn aangesteld. Na in die korte tijd negen prijzen te hebben gewonnen. Drie keer de beste van Europa. Maar zelf vond hij het landskampioenschap, vorig jaar, verreweg het mooiste, zei hij gisteren, toen hij het voor velen onbegrijpelijke probeerde te verklaren. ,,Dit team heeft een nieuwe methode nodig. Ik zie me niet in staat het nog te laten winnen. Ik heb al zoveel van deze spelers gevraagd, nu is het beter dat een ander dat doet,” zei Zidane.
,,Dat was totaal onverwacht voor mij,” erkende Pérez, die eerder dit seizoen (uitschakeling beker, grote achterstand in de Liga) ongetwijfeld een vervanger voor Zidane overwoog. ,,Maar ik wist dat ik hem niet meer kon overtuigen. Als hij iets besluit, blijft hij erbij.” Zelfs de spelers wisten van niets, werden gisteren pas op het laatste moment met een whatsapp door hun geliefde coach op de hoogte gebracht, en reageerden allemaal met lovende woorden.
Uit de wat mysterieuze woorden van Zidane bleek iets van de vermoeidheid die eerder al generatiegenoten als Guardiola en Luis Enrique hadden aangevoerd. Veertigers, net als hij, die een succesvolle trainerslichting vormen, geobsedeerd door het spelletje, met volledige inzet voor de club en de selectie, altijd zoekend naar middelen om de beste te blijven. Guardiola en Luis Enrique namen beide een sabbatical; de eerste na vier seizoenen Barça en liefst 14 prijzen, de tweede na drie jaar en negen titels. Ze waren ‘op’, zeiden ze beiden.
En allemaal weten ze dat ze na die rust weer bij een grote club terechtkunnen. Guardiola ging naar Bayern München en nu Manchester City; van Luis Enrique is nog niet bekend of en waar hij na deze zomer aan het front terugkeert. Zidane zal de Europese clubs ook voor het uitkiezen hebben, al zal Real Madrid een bijzondere plaats in zijn hart innemen. ,,Het mooiste moment? De dag dat de voorzitter me als speler bij Real wilde hebben. Dat was mijn droom, net als die van vele anderen. Dat moment was belangrijker dan alle prijzen die zouden volgen.”
Dat was in 2001, in de eerste termijn van Pérez als president van de Koninklijke. Het jaar erop volleyde Zidane zijn nieuwe club naar de winst in de Champions League. Als trainer voegde hij er nog drie aan de prijzenkast toe. Maar die prijzen lijken Zizou niet extreem gelukkig te maken. Hij toonde gisteren toch ook zijn teleurstelling over de beker en de competitie.
Daarop leek hij eveneens te doelen toen hij zei dat hij niet een heel seizoen lang een winnende ploeg denkt te kunnen creëren; zijn ‘truc’ is uitgewerkt, al heeft hij het spel van Real niet revolutionair veranderd. Meer dan ooit moesten de Madrilenen het dit jaar hebben van het perfect profiteren van fouten van de tegenstanders, vooral in Europa.
Zidane liet de Koninklijke, zijn fans en de media met talloze vragen achter. Wat voor zomer wacht de club. Maakt dit de kans op een vertrek van Ronaldo ook groter? En, natuurlijk, wie wordt zijn opvolger? Daarover was de goed ingevoerde sportpers het overigens vrij snel eens: Mauricio Pochettino. De Argentijn heeft wel net bijgetekend bij Tottenham Hotspur, maar zou een clausule in zijn contract hebben dat hij dat mag breken als Real zich meldt
door:ad.nl
