Hoewel Etienne Vaessen geboren en getogen Bredanaar is, mag hij zich momenteel de doelman van Suriname noemen. De keeper, die momenteel bij FC Groningen onder contract staat, voelt zich ontzettend thuis in Suriname.
Laten we eerst een mogelijk misverstand uit de weg ruimen. De keeper die op 26 juli 1995 geboren werd, is in Nederland bekend met de achternaam Vaessen. In Suriname gebruikt hij de naam Burnet. Wij noemen hem bij de naam die wekelijks op zijn clubshirt prijkt: Vaessen.
,,Ik ben als kind begonnen met voetballen bij SAB in de wijk Princenhage in Breda. Later verhuisden we naar een andere wijk en ging ik ook naar een andere club: Boeimeer.”
Bij Boeimeer is Vaessen tot zijn zeventiende als voetballer actief. Pas daarna komt hij onder de lat te staan. ,,Ik kon aardig voetballen, maar ik scheurde mijn kruisband af. In de A1 van Boeimeer hadden ze een keeper nodig. Ik keepte wel vaker. Ik was ook bang om weer geblesseerd te raken aan mijn knie, dus ik werd de keeper van ons elftal. Uiteindelijk heeft dat goed uitgepakt, want ik denk dat ik het als voetballer niet zo ver had geschopt als nu. Ik heb niet het gevoel dat ik dingen mis omdat ik relatief laat ben gaan keepen. Wel heb ik dingen moeten inhalen.”
Als keeper komt Vaessen na enkele jaren bij WSC in Waalwijk terecht. ,,Die speelden ook weer een niveautje hoger, dus dat vond ik ook leuk. In die tijd kwam RKC om interesse te tonen.”
Toen Vaessen een jaar bij RKC voetbalde is hij verhuisd naar Waalwijk. ,,Daar stichtte ik ook mijn gezin. De afstand tussen Breda en Waalwijk is niet zo groot. Uiteindelijk hebben we een jaar of zeven in Waalwijk gewoond tot we de overstap naar Groningen maakten. Het was in het begin even wennen. Je kunt niet makkelijk even een avondje Champions League bij vrienden in Brabant gaan kijken. Maar ik heb geen spijt van onze keuze. Groningen is een mooie stad en FC Groningen is een leuke en grote club.”
Bij RKC kreeg Vaessen te maken met Hans Segers als keeperstrainer. ,,Toen ik bij WSC speelde mocht ik stage lopen bij RKC. Op de eerste training liet ik alle ballen los en had ik niet de juiste techniek. Hans Segers zag echter óók dat ik een enorme drive had. Ik heb veel getraind, kreeg een amateurcontract en na een jaar tekende ik mijn eerste echte contract. Na twee jaar ben ik gaan spelen. Ik had wel geluk. RKC stond er financieel niet heel goed voor. Ik kwam uit de tweede klasse en kreeg een kans. Dat zie je nu niet snel meer gebeuren. Ik heb ook geluk gehad dat de keeperstrainer het in me zag zitten. Maar ik had ook geluk dat mijn trainer bij WSC technisch manager werd bij RKC. Hij is ook oud-keeper en noemde mijn naam. Je moet ook een beetje geluk hebben. Maar ik ben er zelf natuurlijk ook echt voor gegaan. Ik voelde me elk jaar beter worden.”
De eerste twee seizoenen bij RKC speelt Vaessen bijna alles. In het seizoen 2018/2019 promoveerde RKC. ,,Eigenlijk waren we toen niet klaar voor de eredivisie”, weet Vaessen. ,,In die periode brak corona uit. Dat heeft ons toen gered.” Een seizoen later komt Vaessen op de bank terecht achter de ervaren Kostas Lamprou. ,,In het begin was ik daar wel pissig over. Hoe zich dat uit? Dan word je een beetje recalcitrant he? Ik weet nog dat ik boos van de training ben gelopen. Achteraf had ik daar spijt van. Nu zou ik dat anders doen en professioneler blijven. Maar die periode als tweede keeper achter Lamprou is, achteraf, wel goed voor mijn ontwikkeling geweest. Ik heb veel van hem geleerd.”
Als Joseph Oosting als trainer komt, keert Vaessen terug onder de lat als eerste keeper. ,,Eigenlijk ging het vanaf dat moment heel erg goed.” Maar dan komt het moment dat Vaessen, in een wedstrijd tegen Ajax, in botsing komt met Brian Brobbey. Vaessen raakt buiten westen en wordt op het veld gereanimeerd. ,,Dat was inderdaad schrikken”, blikt hij terug. ,,Ik heb er toen ook zes weken uit gelegen en ben daarna met een helm gaan keepen. Ik moet zeggen dat ik in het begin ook wel angstig was als ik mijn doel uit moest en zo’n lage bal moest pakken. Die angst is gelukkig voorbij gegaan.”
In de zomer van 2024 loopt het contract tussen Vaessen en RKC Waalwijk af. ,,Ik had drie goede jaren bij RKC met Oosting en, later, met Henk Fraser als trainers. Er kwam in de winter wat interesse in mij. Zelf voelde ik ook dat ik een stap hogerop aan zou kunnen. Onze directeur bij RKC ging naar FC Groningen. Hij legde al snel contact met mijn zaakwaarnemer. Er was ook interesse van een club uit Polen en er was een club in Portugal die interesse in mij had, maar ik vond dat ik eerst een stap moest maken binnen Nederland. Van RKC naar Groningen was de juiste stap. Er waren ook twee clubs uit de top drie die mij als tweede keeper wilde hebben, maar ik wil graag eerste keeper zijn. Bij Groningen kan dat. FC Groningen is een mooie club, met een leuk publiek. Ik heb absoluut geen spijt van mijn keuze voor Groningen.”
,,De volgende stap? Daar ben ik echt niet mee bezig. Ik zou het wel interessant vinden om eens in het buitenland te keepen, maar ik hou ook heel erg van sfeer en groepsdynamiek. Volgens mij is dat in het buitenland wat minder. Ik weet het gewoon niet. Ik zit nu bij Groningen en ik zit hier uitstekend op mijn plek. Ik heb een contract tot 2027 en nog een jaar als optie.”
Ondertussen is Vaessen ook uitgegroeid tot international. ,,Mijn opa van de kant van mijn vader was Surinaams. Hij is in Paramaribo geboren. Ik draag de achternaam van mijn moeder. Eigenlijk zou ik Etienne Burnet moeten heten. Maar mijn vader werkte vroeger vaak op boten en was er vaker niet dan wel. Uiteindelijk hebben mijn ouders er voor gekozen om mij de achternaam van mijn moeder te geven. Ik heb wel oudere halfbroers met de achternaam Burnet.”
Als Iwan Redan contact opneemt met Vaessen, heeft de keeper de mogelijkheden om voor Suriname te spelen uitgezocht. ,,Ze vroegen of mijn opa echt in Suriname is geboren. Dat is dus het geval. Dat was mijn mogelijkheid om voor Suriname te spelen. In februari 2024 hebben Redan en Henk Fraser een balletje opgegooid bij Brian Tevreden en toenmalig bondscoach Stanley Menzo. Daarna moest ik allemaal papieren invullen. Ik ben reëel genoeg om te weten dat ik geen eerste keeper van het Nederlands elftal zal worden. Daarnaast ben ik trots op mijn Surinaamse roots, dus ik ging er gewoon voor. Eigenlijk vind ik dit ook veel mooier dan een keer invallen als een keeper geblesseerd is. Ik leer familieleden kennen, ontdek Suriname en we spelen nu echt ergens voor. Het is meer avontuurlijk. Zo sta ik ook wel in het leven.”
En dus geniet Vaessen als keeper van Suriname ontzettend van de sfeer met de Surinaamse supporters. ,,Als je het goed doet word je op handen gedragen, maar als je iets niet goed doet zijn ze heel direct en is heel Suriname de bondscoach. Ik vind dat wel mooi. Ik vind ook de sfeer bij de wedstrijden mooi. Ik geniet van de supporters en de trommels.”
,,Als ik in Suriname ben, merk ik dat wij de mensen echt blij en gelukkig kunnen maken door goed te presteren. Dat vind ik prachtig.” Zeker nu Suriname zich kan plaatsen voor het wereldkampioenschap, staat het land op zijn kop. ,,Dat merkte ik vooral tijdens de laatste window”, zegt Vaessen. ,,Eerder zag je mensen wel kijken, maar kon je vrij rustig over straat. Mensen vroegen geen foto’s. Nu is dat anders. Mensen spreken je vaker aan en willen met je op de foto. Dan hoor ik weer: Etta, doe je best! Ik word in Suriname Etta genoemd. Prachtig! Toen wij wonnen van El Salvador heb ik echt zo genoten. Het land stond op zijn kop. Ik zag mensen uit hun dak gaan en al die lachende kinderen. Ik vond het geweldig.”
,,Ik merk dat iedereen achter het team staat. Ook de diaspora-jongens worden echt omarmd. In het begin twijfelde ik daar wel aan. Toen hoorde ik soms toch: laat ze het met echte Surinamers doen. Nu is dat gevoel anders en zien de mensen ons echt als één team.” De kans dat Suriname zich plaatst voor het WK is nog steeds aanwezig. ,,Dat zou toch wat zijn? Dan wordt iedereen echt helemaal gek!” Het vertrouwen in een goede afloop is enorm. ,,Anders moet je het niet proberen.”
De band met Suriname is de afgelopen maanden sterker geworden. ,,Ik voel een band met het land. Dat geeft me ook de drive om alles te geven voor Suriname.” Als ik moet kiezen tussen Breda of Paramaribo? Dan moet ik slim antwoord geven hè? Ik heb natuurlijk meer met Breda omdat ik daar geboren en getogen ben, maar ik zie me daar later niet wonen. Eigenlijk kun je Breda en Paramaribo niet vergelijken. Misschien wil ik wel, als ik klaar ben met voetballen, een paar maanden per jaar in Paramaribo wonen. Dat vind ik wel een mooi avontuur. Mijn vrouw is ook wel avontuurlijk ingesteld. Mijn kinderen zijn zeven jaar en tien maanden, maar als de jongste een jaar of vier is, wil ik ze meenemen en ze Suriname laten zien. Dat lijkt me prachtig.”
De laatste vraag dan: wat als het niet lukt om het WK te halen met Suriname? ,,Wat zeg je nu? Dat gaat niet mislukken. Nou ja, jij zegt ‘als’. Dan is dat een grote teleurstelling, maar dan gaan we gewoon door. Maar wij, als team, gaan er vanuit dat we het gewoon gaan halen. En anders ga ik ook niet kijken, denk ik.”
Geschreven door: Danny van der Linden
Foto’s: FC Groningen, Concacaf, Donavan Bhoelai/QN Sports
