Het WK voetbal was net afgelopen, Fred Rutten zat in zijn wittebroodsweken als Feyenoord-trainer toen hij aanschoof voor een interview met Helden magazine.
Het was een typisch Fred Rutten interview. Zolang het kladblok niet op tafel lag en het opnameapparaat uit stond, hoorde en zag je een innemende, intelligente, humoristische man.
Zodra er on the record werd gesproken, slopen er bijna louter clichés in fluistermodus het interview in en moest je uit Ruttens lichaamstaal maar opmaken hoe hij écht over dingen dacht.
Hij gaf toe dat hij zelden het achterste van zijn tong laat zien, omdat hij veel waarde hecht aan zijn gezinsleven. “Technische aspecten interesseren me. Ik ben idolaat van voetbal, daarom steek ik veel energie in de ontwikkeling van het trainersvak zelf. In het team, in de basis. Al het andere is bijzaak.”
“En al wordt voetbal steeds meer opgeslokt door bijzaken: ik blijf mijn agenda zo veel mogelijk zelf bepalen, mijn spaarzame vrije tijd besteden aan iets waar ik gelukkig van word. Mijn twee dochters en mijn vrouw staan net zo in het leven, we doen er samen dus veel aan om werk en privé te scheiden. Ons goed recht, toch?”
Dat hij daardoor overkomt als een clichékoning, nam Rutten voor lief. “Het gaat om wat ik als coach breng. Al dat gedoe eromheen kan me echt gestolen worden. Mijn naasten zullen een ander beeld geven van mij dan mensen die het voetbal vanaf de buitenkant volgen. Daar heb ik geen probleem mee, juist ook omdát het gaat om de mensen die mij goed kennen.”
Afbreukrisico
Toen het over Feyenoord ging, onderkende Rutten het torenhoge verwachtingspatroon in Rotterdam. Ook snapte hij dat Bruno Martins Indi, Stefan de Vrij, Graziano Pelle en wellicht nog wat bepalende spelers niet lang meer Feyenoorders zouden zijn en dat er amper geld was voor fatsoenlijke vervangers.
Ik begon op te tellen. Zwakke mediaoptredens. Spelers die zonder serieuze voorbereiding de voorronde van de Champions League in moesten. De immer irreële verwachtingen van het legioen. Een selectie die in kwalitatief opzicht onder deed voor die van zijn voorganger Ronald Koeman, die al boven verwachting presteerde.
Giovanni van Bronckhorst en Jean-Paul van Gastel als assistenten, twee oer-Feyenoorders waarvan zeker Van Gastel de verwachting koesterde dat hij de Rotterdamse evenknie zou worden van Frank de Boer en Phillip Cocu. Uitkomst: een enorm afbreukrisico.
Waarom Rutten toch ‘ja’ zei tegen Feyenoord? Terwijl hij naar het opnameapparaatje keek, ontsnapte er weer een cliché. “Feyenoord is een fantastische club.” Zijn gezicht verried meer, dat leek op dat van een verliefde puber.
Ik maakte de vergelijking met een keurige huisvader die zojuist is verleid door een veel jongere, beeldschone, maar levensgevaarlijke vrouw. Zo één van wie je aanvoelt: bad news. Maar ook één waarvan de verleiding onweerstaanbaar groot is. “Dat klopt misschien wel een beetje”, gaf Rutten toe. “Feyenoord is een te mooie club om te laten lopen.”
Tegenwind
Na een beroerde start leek hij de juiste koers te varen met zijn nieuwe geliefde. Rutten smeedde een solide defensie en een sterk middenveld en liet de overal mislukte spits Colin Kazim-Richards tegen de stroom in renderen met onberekenbare buitenspelers.
Hij roeide steeds beter met de riemen die hij kreeg van algemeen directeur Eric Gudde en technisch directeur Martin van Geel, tot het drietal volgens diverse clubwatchers in de winterstop botste na de weigering van Gudde en Van Geel om Tjaronn Chery van FC Groningen aan te trekken.
Er kwam tegenwind in de vorm van puntenverlies en blessures. De mooie vrouw die Feyenoord kan zijn, veranderde in een vuil kreng (misdragingen fans rond de duels met AS Roma) en nadat Rutten de femme fatale (die Feyenoord nou eenmaal is) vertelde dat het avontuurtje er wat hem betreft opzit, belde ze haar vrienden van de media die het een dag later in de krant zetten.
Rutten zit ondertussen op de blaren in zijn tijdelijke appartement, opgescheept met haar idiote gedrag. Goh, wat zou hij graag terugkeren naar vrouw en kinders in Twente. Zonder gedoe, zonder toestanden, gewoon, in stilte via de achterdeur.
Maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren bij dat mooie, maar knettergekke wijf uit Rotterdam.
Door: NU.nl
