Engeland doet pijn aan de ogen: bondscoach Gareth Southgate onder vuur met fletse groepswinnaar op EK

Engeland stapt als winnaar van groep C de knock-outfase in van het EK. Maar ‘The Three Lions’ brullen niet in Duitsland. Tegen Slovenië, in het laatste groepsduel, ontbrak opnieuw de brille. Het gif. En de bekoring. De kritiek op bondscoach Gareth Southgate en zijn sterrenensemble neemt na de 0-0 zo alleen maar toe. Zoals ook de twijfel.

Engeland staat dit hele EK al onder hoogspanning. De verwachtingen bij de home nation zijn enorm. Niet gek. Dit is een lichting van uitzonderlijke kwaliteit, die eindelijk eens moet oogsten. Helemaal zo’n lange tijd na de wereldtitel van 1966. ‘The Three Lions’ haalden een halve finale op het WK van 2018, de finale op het vorige EK en een kwartfinale op de mondiale eindstrijd in Qatar. Dat maakte Gareth Southgate na de legendarisch Sir Alf Ramsey de beste bondscoach van het land ooit.

Maar vooralsnog heerst er vooral scepsis op het eiland. En terecht. De Engelsen hebben hun faam als kandidaat voor de eindzege in Duitsland in de groepsduels, waarbij in de knock-outfase nu de kans groot is op een ontmoeting met Oranje, absoluut niet waargemaakt. In elke linie ontbreekt de chemie.

De opbouw verloopt traag, beweging zonder bal is een zeldzaamheid en heel vaak ontbreekt de pressing. Southgate beschikt over een bewierookt kwartet voor ongebreidelde offensieve dadendrang, maar Jude Bellingham, Phil Foden, Harry Kane en Bukayo Saka vallen al met al vies tegen.

Angsthazenvoetbal
De duels met Servië (1-0 zege) en Denemarken (1-1) riepen zo al afschuw op aan het thuisfront. Dat was billenknijpen. Angsthazenvoetbal. Een Engeland uit balans, zonder overtuiging, automatismen en dynamiek.

Vanzelf daalde de voorbije dagen zo de kritiek neer op Southgate en zijn spelersgroep. De machtige ‘pundits’, de Engelse voetbalanalytici, roerden zich. Gary Lineker, Alan Shearer en Rio Ferdinand. Ja, Engeland was ongeslagen, maar op het veld stond een schraal ensemble.

Kane reageerde geagiteerd. Hij wees de critici er fijntjes op dat zij in hun interlandcarrière nooit een prijs hadden gewonnen. Hij miste steun, respect en begrip. Southgate masseerde alle onrust. Hij wees op de vorige toernooien in zijn achtjarige periode als bondscoach. Waar Engeland wel vaker op stoom moest komen.

En dus bleef tegen Slovenië het aanvallende viertal staan. Southgate offerde Trent Alexander-Arnold op voor Conor Gallagher. Verder hield hij vast aan de basis en aan zijn spelprincipes.

Meer passie na rust

Veel vooruitgang, hoe verrassend, leverde dat niet op. Engeland was beter en zeker Foden en Kane waren actiever. Maar de kansen, en doelpogingen, bleven een schaars goed. Voor rust werd een goal van Saka, op aangeven van Foden, afgekeurd. Foden en Kane zetten doelman Jan Oblak nog eens aan het werk. Maar dat was het wel.

In de tweede helft dreef de passie dan wel boven. Maar in de pauze was Engeland ook op boegeroep getrakteerd. Alleen leverde dat alles ook nauwelijks vertier op, alleen gele kaarten. In alle cynisme begonnen de Engelse fans maar te zingen, vanwege de groepswinst.

EK voetbal
Het EK voetbal is in volle gang. In ons speciale EK-dossier houden we je op de hoogte van alle laatste ontwikkelingen rond het Nederlands elftal, lees je de speciale columns van Sjoerd Mossou en de analyses van Maarten Wijffels. Ben je benieuwd naar de standen in de groepen klik dan hier. Bekijk hier het volledige programma in Duitsland. 

Een schaars hoogtepunt was zo de entree van Josip Ilicic (36). Dat was een gebaar van bondscoach Matjaz Kek en een eerbetoon aan de spits. De Sloveen doorstond een zware depressie na coronatijd en kreeg nog enkele speelminuten.

De oude ster verving zo de coming man van het land, Benjamin Sesko. Hij kon in Keulen makkelijk mee met de Engelsen.

ad.nl

Feature images: Jude Bellingham en Phil Foden. © REUTERS